“Na 9 jaar omschakelen zie ik duidelijk verschil in mijn bodem”

​Klaas Devreese uit Leffinge runt samen met zijn vrouw Teja De Prins de Caiphashoeve, een biologisch melkveebedrijf met 110 koeien. In 2012 nam hij het bedrijf over van een koppel dat ermee stopte. Intussen produceert Klaas volledig biologisch en werkt hij hard aan het optimaliseren van de bodem.

De omschakeling naar bio was voor Klaas geen vereiste, maar wel een toekomstdoel. “We stonden daar altijd voor open. In mijn familie waren er al bioboeren, en ook ik voelde mij meer aangesproken door die manier van werken. Bovendien kwam het Vlaamse melkverhaal bij FrieslandCampina onder druk te staan. Dat heeft ons extra doen nadenken: willen we melk produceren voor export of kiezen we voor een duurzaam verhaal hier in eigen streek? Nu leveren we onze melk aan Pur Natur.”

Hoe verliepen de start en de omschakeling naar bio?

“Toen we in 2012 begonnen, was de overname best pittig. Er kwamen wat verrassingen boven, waardoor we een moeilijke start kenden. In 2016 zijn we effectief gestart met omschakelen. We zaten in een groep van boeren uit de streek die tegelijk de stap zetten, en dat maakte het proces toegankelijker. We wonen hier in de polders aan de kust. Dat maakt de teelt van mais moeilijker, maar grasklaver lukt heel goed. Dat heeft de overgang naar bio vergemakkelijkt.

Grond vinden blijft het moeilijkste. Je hebt grond nodig op lange termijn, want je wil werken aan het bodemleven en de vruchtbaarheid. Dat kost tijd. De omschakelperiode bedraagt twee jaar, maar in werkelijkheid duurt het veel langer voor een bodem weer echt in balans komt. Nu, na negen jaar, zien we dat onze gronden beter presteren, ook in een extreem droog jaar. Onze opbrengsten zijn soms zelfs hoger dan die van gangbare gronden.”

​Ik ben geen voorstander van opgelegde streefdoelen vanuit de overheid.

Hoe ziet jullie voedermanagement eruit?

“Wij willen circulair zijn. Daarom halen we ons voer zo veel mogelijk van eigen bodem. Gras en grasklaver nemen 65% van ons areaal in. Daarnaast telen we mais, granen, veldbonen en voederbieten. Voor de onkruidbestrijding werken we samen met loonwerkers die gespecialiseerd zijn in bioschoffelmachines. In voederbieten moeten we nog deels handmatig onkruid bestrijden, soms ook met hulp van stagiairs. Door die aanpak hebben we minder nood aan aangekochte krachtvoeders, en kunnen onze koeien zo veel mogelijk buiten grazen.”

Hoe ontstond de liefde voor koeien?

“Koeien zijn mijn passie, dat was al zo toen ik vanaf mijn dertiende bij mijn nonkel en tante ging helpen. Ik kom zelf van een varkensbedrijf, maar de afwisseling in de melkveehouderij sprak mij veel meer aan. Die passie vertaalde zich in een landbouwopleiding en verschillende stages in de melkveehouderij, waarmee de basis werd gelegd voor mijn eigen bedrijf. Vandaag melken we 110 koeien in een 2 x 7-visgraatstal. Mijn vrouw Teja is zelfstandig fotografe, en samen hebben we drie kinderen: Toon, Ties en Hilke. Het bedrijf vraagt veel tijd, maar we proberen ons sociaal leven te behouden. Af en toe maken we een leuke uitstap of trekken we er een weekendje opuit met vrienden of familie. Soms moet je je werk kunnen loslaten, anders hou je het niet vol.”

Hoe zie je de toekomst van de sector?

“De prijsvorming voor onze melk is stabieler dan vroeger, en dat geeft rust. De prijs mag wel wat meer verschillen van de gangbare melkprijs, want de kosten liggen hoger in bio. Ik geloof dat biolandbouw zal blijven groeien, maar ik ben geen voorstander van opgelegde streefdoelen vanuit de overheid. Als de markt de vraag niet volgt, dan stort het systeem in. Beter is om de vraag aan te wakkeren via scholen en ziekenhuizen, door daar meer op bioproducten in te zetten. Zo ondersteun je de sector en geef je boeren perspectief.”