Vakgroepen in beweging - Akkerbouw

Zijn peulvruchten een rustgewas of een verdienmodel?

In de Vlaamse eiwitstrategie is er zeer veel sprake van een eiwitshift, is dit nu een opportuniteit voor de akkerbouwsector of niet? We hebben het hier dan vooral over peulvruchten voor de menselijke consumptie zoals kikkererwten en veldbonen. Het zijn vlinderbloemige gewassen die interessant zijn in de teeltrotatie en functioneel zijn voor de bodemstructuur en de agro-biodoversiteit. Daarnaast zijn er mengteelten waar bijvoorbeeld graan en erwten of bonen samen in hetzelfde perceel gezaaid en geoogst worden. Een aandachtspunt hier is de gewasbescherming omdat de gebruikte middelen een erkenning moeten hebben in beide teelten.

Naast meer eiwitten voor de humane productie kijkt de Vlaamse eiwitstrategie ook naar meer eiwitten van Europese bodem om onze onafhankelijkheid van buiten Europa te verminderen. De sectorvakgroep Akkerbouw benadrukt dat de vraag uit de markt moet komen en dat het rendement hoger zal moeten liggen dan de productie van tarwe. Het is dan ook jammer te moeten vaststellen dat de rendabiliteit op vandaag nog niet is wat iedereen ervan hoopt. Zeker voor humane productie zou de prijsvorming veel beter moeten. Ondanks subsidies tot 600 euro/ha is het areaal eiwitgewassen gedaald sinds 2020. Onderzoek naar soorten die hier betere opbrengsten genereren is cruciaal om de rendabiliteit te verbeteren. De sectorvakgroep Akkerbouw ervaart momenteel nog geen vraagmarkt, waardoor de prijszetting eerder negatief is. Als er vraag is, zal dat aan een correcte prijs zijn en zal de productie volgen.

Uitdagingen in de aardappelteelt

Hoevepootgoed is een waardevolle bron van uitgangsmateriaal als aanvulling of alternatief van gecertificeerd pootgoed. De productie van hoevepootgoed neemt de laatste jaren toe, waarbij de redenen hiervoor divers zijn. Denk maar aan de beschikbaarheid, kostprijs, kwaliteit... Het telen en gebruiken van hoevepootgoed is wettelijk geregeld, maar minder streng dan gecertificeerd pootgoed. Dit wil niet zeggen dat de producent en gebruiker van het hoevepootgoed er onzorgvuldig mee moeten omgaan. Het is namelijk wel het uitgangsmateriaal voor de eigen consumptieteelt. Voor hoevepootgoed biedt de huidige reglementering onvoldoende garanties om deze visie naar kwaliteit te garanderen, waardoor de sectorvakgroep voorstander is om een aantal aanpassingen door te voeren. De producent van hoevepootgoed moet erkend zijn voor het gebruik van plantenpaspoorten. Hierdoor heeft het FAVV een volledig beeld op de telers die gebruik maken van hoevepootgoed, wat verdere opvolging verbetert. De vermeerderingspercelen van hoevepootgoed moeten bemonsterd worden voor de opsporing van het aardappelcystenaaltje (Globodera). Globodera wordt een groeiend probleem en kan door ongecontroleerde verspreiding van hoevepootgoed naar productiepercelen een verdere hypotheek leggen op de opbrengst van de aardappelsector. De sectorvakgroep stelt voor om een verplichte virusanalyse te laten uitvoeren waarbij getest wordt op de voornaamste virussen. Er wordt geen norm opgelegd waaraan er minimaal moet worden voldaan. De analyse op zich werkt informerend voor de teler om de kennis van zijn uitgangsmateriaal te vergroten.

Voorbereidingen nieuw GLB opgestart

De Europese Commissie heeft het nieuwe Europees meerjarig financieel kader voorgesteld. Dit moet wel nog door de lidstaten en het parlement worden goedgekeurd. Het budget dat voorlopig voorzien is voor landbouw is 300 miljard voor 7 jaar, wat 25% lager is dan de voorgaande budgetperiode. De lidstaat kan beslissen dit budget vanuit nationale middelen te verhogen, wat het gelijk speelveld binnen Europa niet ten goede zal komen. De voorgestelde inhoud van de Europese Commissie geeft al een beperkt idee in welke richting het zou kunnen gaan, maar is absoluut nog niet concreet of volledig. De komende periode zal dit regelmatig aan bod komen om verdere standpunten te bepalen.