Patrick Ramaekers staat aan het einde van zijn carrière
Sinds 1984 boert Patrick Ramaekers met hart en ziel in Limburg. Eerst met melkvee, later met Belgisch witblauw. Omdat zijn gronden sinds de jaren 90 deels in Natura 2000-gebied liggen, kon hij nooit uitbreiden. “Het was niet de bedoeling om een groot bedrijf te hebben”, vertelt Patrick, “maar het doet wel pijn als je door omslachtige regels runderen moet wegdoen die je graag ziet.” Toch gaf hij niet op. Vijftien jaar geleden vond hij bij Werkers een tweede passie: hagen scheren. Nu, op zestigjarige leeftijd, bereidt hij zich voor op zijn pensioen.
Hoe kijk je terug op je leven als landbouwer?
“Toen ik het bedrijf overnam van mijn ouders verkochten drie verpachters gelijktijdig hun grond. Ik moest toen meteen investeren om een deel van die gronden te kunnen kopen. We hebben ons bedrijf stap voor stap opgebouwd. Tot eind jaren 90, toen een deel van mijn grond plots onder Natura 2000 bleek te vallen. Vanaf dan mocht ik bijna niet meer bemesten. Dat heeft mijn bedrijf enorm afgeremd. Ik heb vaak bezwaar ingediend via Boerenbond Dienstbetoon, maar jammer genoeg zonder resultaat. Je vecht tegen een systeem dat niet luistert. Dat doet pijn. Veel mensen zouden op dat moment gestopt zijn. Maar als je dit virus hebt, kan je niet zomaar loslaten. Ik sta te graag tussen mijn dieren en in het veld.”
Hoe kwam je terecht bij Werkers?
“Via een advertentie in Boer&Tuinder. Ik dacht: wie niet waagt, niet wint. Het werd een schot in de roos. Ik miste wel eens sociaal contact door zo vaak alleen op het bedrijf te zijn. Mijn vrouw Annie werkt buitenshuis, en ook de kinderen waren overdag weg. Daarom, en voor wat extra inkomen, besloot ik te gaan bijklussen.
Eerst werkte ik even in een drukkerij en in een fabriek, maar in 2010 ging ik aan de slag als hagenscheerder bij Werkers. Dat werk heb ik zestien jaar met plezier gedaan. Ik ben begonnen met 40 kilometer en dit is gestaag gegroeid tot ongeveer 110 kilometer hagen per jaar. Regelmatig was ik daar vijf dagen per week mee bezig. Het was fysiek zwaar, maar het gaf me energie en voldoening.”
“Ik zal mijn werk missen, maar er komen mooie dingen in de plaats.”
Nu komt er een einde aan dat hoofdstuk. Hoe voelt dat voor jou?
“Mijn lichaam laat het niet meer toe. Ik heb last van een tennis- en golfelleboog. Na twee dagen werk voel ik het meteen. Daarom stopte ik eind vorig jaar met hagen scheren. Of tegen eind dit jaar ook mijn laatste 40 koeien weggaan, hangt ervan af of ik er dan nog voldoening kan uithalen. Dan ga ik officieel met pensioen. Het voelt als het einde van een hoofdstuk, maar ik kijk er met dankbaarheid op terug.
De koeien zal ik het meest missen. Ik ken ze allemaal goed. Ik heb veel kruisingen gedaan, dus ze zien er elk anders uit. Dat maakt mijn kudde uniek. Maar ik weet dat het goed is zo. Mijn gezondheid gaat voor. Mijn vrouw werkt op dit moment nog vier dagen per week. Woensdag is haar vrije dag. Dan proberen we samen te gaan fietsen of een wandeling te maken. Ik heb me voorgenomen om meer te ontspannen, maar voorlopig staat mijn nieuwe mountainbike die ik eerder dit jaar kocht nog stof te vergaren”, lacht Patrick. “Na mijn pensioen komt daar hopelijk verandering in. Ik heb hard gewerkt en meer dan veertig jaar gestreden tegen regels en beperkingen. Nu laat ik alles los. En dat voelt eigenlijk wel bevrijdend.”
‹
›
Patrick trekt er op woensdagen graag met de fiets op uit samen met zijn vrouw Annie.
Beitems Bodemfestival bracht landbouwers, onderzoekers en machinebouwers samen rond bodemgezondheid, met demo’s, getuigenissen en praktijkinzichten over innovatie, precisielandbouw en duurzaam bodembeheer.
De stormschade van 27 op 28 juni heeft heel wat mais doen omvallen. Het (Landbouwcentrum voor Voedergewassen) publiceert nu een beslissingsboom die je helpt te beslissen wat je moet doen na schade.
Campo Solar groeide in tien jaar van een tuinfeest uit tot een festival voor 30.000 bezoekers, met landbouw als hart van de beleving: tussen mais, bloemen en lokale smaken.
Dikbilkoeien blijven stabiel op hoog niveau, terwijl dikbilstieren en reforme melkkoeien onder druk staan. Ontdek hoe de prijzen evolueren en wat de zomer kan brengen.
ILVO-onderzoekster Sarah Garré gaat op zoek naar mogelijkheden voor onze boeren om ook in de toekomst nog goed te kunnen blijven telen, ongeacht of het nu veel of weinig regent; Willem Rombaut vertelt over het Steunpunt Groene Zorg; en we maken kennis met Harvestis, de nieuwe naam van de fusie van het Proefstation voor de Groenteteelt in Sint-Katelijne-Waver en Proefcentrum Hoogstraten.
Beitems Bodemfestival bracht landbouwers, onderzoekers en machinebouwers samen rond bodemgezondheid, met demo’s, getuigenissen en praktijkinzichten over innovatie, precisielandbouw en duurzaam bodembeheer.
Provincie Antwerpen blijft de landbouwkamer ondersteunen als adviesorgaan en maakt jaarlijks 25.000 euro vrij voor scholenbezoeken en imago-activiteiten rond landbouw.
Campo Solar groeide in tien jaar van een tuinfeest uit tot een festival voor 30.000 bezoekers, met landbouw als hart van de beleving: tussen mais, bloemen en lokale smaken.
Boerenbond brengt Meer boer dan je denkt naar Rock Werchter: ontdek hoe lokale landbouwproducten, chef Loïc Van Impe en festivalboer Davy Lissens de Smaakfabriek tot leven brengen.
Proefstation voor de Groenteteelt en Proefcentrum Hoogstraten fuseren tot Harvestis. De directeurs leggen uit hoe die nieuwe praktijkonderzoeksfederatie telers beter wil ondersteunen met gerichte innovatie.
