Geen ervaring in de landbouwsector, maar wel heel veel goesting om aan de slag te gaan. Dat was de uitgangspositie van Caro Vermeir (29). Intussen runt ze samen met echtgenoot Jeroen Lucky Stud & Lucky Meat in Huldenberg: een vleesveebedrijf met Schotse Hooglanders en een hoeveslagerij met thuisverkoop. Caro volgde de starterscursus bij Boerenbond. Haar stage deed ze deels bij ‘t Waterbos, het bedrijf van Pieter en Jessie Stessel-Bosmans in Herent. Ook zij verwerken en verkopen het vlees van hun zelf gekweekte runderen.
Caro tijdens haar stage bij Pieter Stessel
“Mijn man en ik hadden het plan opgevat om in de landbouwsector aan de slag te gaan. Jeroen is slager van opleiding en ons eigen vleesvee fokken, past in dat plaatje. Hoewel hij momenteel in een andere sector werkt, is het wel altijd een droom geweest om vlees van onze eigen runderen te verwerken. Alles kwam in een stroomversnelling terecht toen wij in oktober 2024 de kans krijgen om een landbouwbedrijf te kopen. Het ging om een melkveebedrijf van een koppel dat met pensioen ging. Wij hebben het dan omgevormd naar een vleesveebedrijf. We fokken Schotse Hooglanders, een heel bijzonder ras. Ik kom niet uit de sector, dus het was best een uitdaging. In mei 2025 zijn we ons eigen vlees effectief beginnen verkopen.”
Lijst met mogelijke bedrijven
“Net omdat ik geen achtergrond heb in de sector, ben ik meteen nadat we het bedrijf gekocht hadden, begonnen met de starterscursus. Zo ben ik aan mijn traject gestart. Na de starterscursus A koos ik in de B-opleiding als onderwerp verbreding. En bij zo’n opleiding hoort ook een stage. We kregen een lijst met mogelijke stagebedrijven. Ik heb echt wel de tijd genomen om heel die lijst uit te pluizen, om precies de bedrijven te kunnen contacteren waarvan ik veel zou kunnen leren dat effectief voor ons bedrijf van nut zou zijn. Bij Jessie en Pieter had ik meteen een goed gevoel en ik heb hen gebeld. Wat mij vooral interesseerde was het feit dat zij alles zelf in handen hebben: ze hebben zoogkoeien, gaan zelf naar de slacht, de dieren komen terug naar hier, worden versneden en verkocht in de hoevewinkel. Het leek mij heel nuttig om daarvan te kunnen leren.”
“Wij hebben geregeld stagiairs op ons bedrijf”, vult Pieter aan. “Met de groep van de starterscursus komen ze hier wel eens op bedrijfsbezoek. Aanvragen voor stages krijgen we niet alleen vanuit die hoek, maar bijvoorbeeld ook van scholieren die aan duaal leren doen. Soms valt dat mee, soms niet. Onze huidige medewerker is hier tien jaar geleden begonnen als stagiair. Dat wil zeggen dat het een goeie match was. Bij Caro hadden we ook meteen een goed gevoel, net omdat ze zo bewust gekozen had voor ons bedrijf.”
“Het is 200% meegevallen. Caro nam zelf initiatief en zocht oplossingen bij problemen. Dat is heel belangrijk. We hebben graag dat een stagiair zich kritisch opstelt, vragen stelt en ons ook zelf doet nadenken over ons bedrijf.”
Weinig ervaring
“Nochtans was ik nerveus om bedrijven te contacteren voor die stage”, zegt Caro. “Ik zat onder tijdsdruk want ik wilde vraag mijn installatieproef doen voor het einde van het jaar. Dan moet je ook de stage hebben afgerond. Maar ik had nauwelijks ervaring, en je wil je stagebedrijf toch ook niet tot last zijn. Maar nadat ik hier zo warm werd ontvangen, was die stress snel verdwenen. Ik begreep dat ik het gewoon mocht vragen als ik ergens twijfels over had. En ook nu, na mijn stage, weet ik dat ik hier nog altijd welkom ben met vragen. Ik heb ondervonden dat je echt veel bijleert door vragen te stellen. Het is echt top hoe Pieter en Jessie daar in staan. Nooit heb ik het gevoel gehad dat iets te veel was. Er was interesse en wederzijds respect, zelfs al hebben wij gekozen voor een heel andere koe dan die waar ze hier mee werken. Het is tof dat je zo veel van elkaar kan leren.”
Het is tof dat je van elkaar kan leren.
“Dat komt omdat jij zelf veel interesse toonde”, vult Pieter aan. “Als wij ondervinden dat een stagiair meer wil weten, willen wij die informatie graag geven. Als je een aantal keer probeert een gesprek op te starten, maar je botst op stilte, dan leer je niks bij. Dan heeft zo’n stageperiode weinig nut.”
In totaal liep Caro tien dagen stage bij ‘t Waterbos. Dat lijkt misschien niet veel, maar het is toch voldoende om van heel veel activiteiten op het bedrijf te proeven. “Ik heb onder andere geholpen bij de verzorging van de runderen, strooien, voederen, scheren, drachtige dieren op de weide controleren ... Pieter gaf dan uitleg en leerde waar ik op moest letten. Maar net zo goed heb ik geholpen bij het uitrijden en sorteren van aardappel en zijn we doornappel gaan verwijderen op het veld. Ik had daar al wel van gehoord, maar had het nog nooit gezien, dus dat was heel interessant. Wat ik enorm waardeer is dat Pieter en Jessie hun activiteiten in de beenhouwerij speciaal voor mij een dag hebben opgeschoven zodat ik dat mee kon maken zonder dat ik onze eigen winkel daarvoor in de steek moest laten. Zo een dag meevolgen was super interessant voor mij.”
Achter de schermen van de beenhouwerij
“Die beenhouwerij, dat doen wij niet met elke stagiair”, vertellen Pieter en Jessie. “Maar we wisten dat daarin de interesse van Caro lag. Ze heeft er zelf nooit op aangedrongen, maar we deelden dat met plezier met haar. ‘t Is heel fijn om te zien dat dat geapprecieerd wordt. Onze bedrijven liggen 25 kilometer uit elkaar. Je kan dat zien als concurrentie, maar wij zien dat niet zo. Door kennis te delen, kan je je allebei ontwikkelen. We hebben beide aspecten die uniek zijn, en met onze ervaringen versterken we mekaar.”
“Aan tafel gingen de gesprekken ook wel eens over de uitdagingen en moeilijkheden”, voegt Caro toe. “Als starter is het goed om te horen dat ook zo’n mooi bedrijf als dat van Pieter en Jessie er met vallen en opstaan is gekomen. Het geeft een soort van geruststelling: er kan wel eens iets mislopen, maar het kan nog goedkomen. Omdat ik niet uit de sector kom, kwam er op korte tijd wel heel veel op mij af. En ook nu ben ik ervan overtuigd dat ik mij altijd zal moeten bijscholen, bijleren, innoveren.”
“Voor mijn installatieproef heb ik getwijfeld om ‘t Waterbos te bespreken, of ons eigen bedrijf. Ik heb daarover ook gepraat met Jessie en Pieter, want ik had daar wel veel stress voor. In de opleiding werd aangeraden om de bespreking van het stagebedrijf te doen, waarvan alle informatie beschikbaar is. Zij raadden mij aan om het over het eigen bedrijf te doen en mijn eigen visie te delen met de jury. Ik heb hier dan wel tien dagen meegelopen en enorm veel geleerd, maar ik ken het bedrijf natuurlijk niet zo goed als het onze. Wij hadden minder cijfers beschikbaar, maar dat is misschien ook wel de sterkte geweest. Ik heb aan de jury duidelijk kunnen maken dat ik nog niet alles weet, maar dat ik er wel hard mee bezig ben en dat we weten waar we naartoe willen. Met ons bedrijf is het nog te vroeg om op alle vragen te kunnen antwoorden, maar ik heb nu wel nog wat extra kunnen nadenken over de richting voor de toekomst.”
Raf Steegmans is consulent Rundvee bij Boerenbond. Hij was stagebegeleider voor Caro Vermeir. “Als cursist word je klaargestoomd voor je job als boer/boerin in je sector. Er komt veel op je af, zowel wat wetgeving betreft als technische én economische kennis. Het is heel verscheiden wat cursisten van thuis uit al mee hebben. Dit is soms heel weinig, vooral economisch. Meestal hebben ze vooral technische kennis, soms met noties van de wetgeving. In de cursus krijg je hier overal uitleg over, maar dan moet je het nog verwerken en, moeilijker nog, de vertaalslag maken naar je stagebedrijf of je eigen bedrijf richting je examen. Dikwijls zie je door de bos de bomen niet meer.”
“Als begeleider gaan we samen met de cursist door de verschillende hoofdstukken van de stagebundel. We bespreken zijn of haar voorbereiding en sturen bij waar nodig. We leggen de ingewikkelde wetgeving nog eens uit in detail, daar waar dit voor hen van toepassing is. We stellen vragen om te kijken of ze het allemaal begrijpen en helpen bij het formuleren van antwoorden. Want onze vragen dienen mee om hen te laten nadenken en hen voor te bereiden op de vragen die ze ook op het examen kunnen krijgen. Eerst en vooral gaan we in op de toepassing van de wetgeving voor hun bedrijf, en daarnaast ook heel doorgedreven op de economische kennis. Dit laatste is uiteraard geweldig belangrijk om tijdens de carrière de nodige keuzes goed te kunnen maken, eventuele problemen te kunnen detecteren en vooral eventueel op te lossen. Het technische komt ook aan bod. Ze kennen hun sector uiteraard wel allemaal, maar iedere sector heeft toch eigenheden, kengetallen … waar ze vertrouwd mee moeten geraken, waarvan ze het belang moeten inzien en die ze dan op hun beurt moeten kunnen uitleggen op het examen.”
We loodsen hen dus met andere woorden door hun stageverslag zodat ze alles juist hebben en ook begrijpen, en proberen een sparringpartner te zijn om hen voor te bereiden op de vraagstelling tijdens het examen.
Ben Scheelen, finalist voor Mister Gay Belgium 2026, zet in op plattelandsdiversiteit. De boerenzoon uit Pelt vertelt open over zijn coming-out en waarom aanvaarding op het platteland niet altijd even gemakkelijk is.
Landbouwers kunnen tot 18 september 2026 subsidie aanvragen voor boslandbouw: tot 75% van de aanplantkosten, mits voldaan wordt aan strikte voorwaarden rond perceel, boomdichtheid en behoud.
Bedrijfsgilde Beveren bracht Lien Van Dooren en Marc Van de Vijver samen voor een zomerontmoeting met Boerenbond-leden over syndicale uitdagingen en het lokale beleid.
