“Elke boerin of tuinierster heeft een goed verhaal”

​Op 8 maart is het Internationale Vrouwendag. Twee dagen eerder organiseerde Ferm voor agravrouwen in Bilzen (Limburg) een inspiratiedag rond vrouwelijk ondernemerschap. Deze dag krijgt een prominente plaats binnen hun programma voor het Jaar van de Boerin, dat in 2026 wordt gevierd. Vorige maand trapte Ferm voor agravrouwen dit feestjaar al af met de inspiratiedag ‘Straffe boerinnen, straffe taal’, die volledig in het teken stond van communicatie. Drie van die straffe boerinnen zijn melkveehoudsters Marijke D’Hertefelt (Vlaams-Brabant), Bo De Maesschalck (Oost-Vlaanderen) en sierteelster Marian De Nys (Oost-Vlaanderen). Zij vertellen elk op hun eigen manier én met veel goesting over hun sector.

Al is er iets waar ze het wel allemaal over eens zijn. Marian: “Er is nog vaak het stereotype beeld van de boerin of tuinierster die onder of achter de man staat. Het gebeurt wel eens dat we hier klanten of bezoekers krijgen die aan mij vragen ‘Is de baas hier?’. Alsof je als vrouw niet goed op de hoogte kan zijn of niet een brede kennis kan hebben van je teelt en product. Het idee dat de vrouw de man ondersteunt zit vaak heel diep geworteld. Via bijvoorbeeld rondleidingen die ik geef op ons bedrijf Anjers De Nijs, probeer ik duidelijk te maken dat ik ook weet waarover het gaat.”

Producent, technieker en boekhouder

Zo’n rondleiding of bedrijfsbezoek biedt nog meer opportuniteiten. “Wij krijgen via FarmFun, en nu ook met ons eigen merk OhLait!, veel groepen over de vloer”, zegt Marijke van het Koeweidehof. “Het is heel waardevol om mensen een beeld te kunnen geven van het bedrijf. Ik vind dat er best wel veel respect is voor de sector en bezoekers weten vaak dat wij harde werkers zijn. Wat ze nog niet weten, is dat wij gestudeerd hebben, dat we naast melkproducten ook technieker en boekhouder zijn. Ze kijken ervan op dat wij niet ‘alleen maar’ een boerin zijn, maar nog zoveel meer.”

“Bij ons is de boerderij gewoon vrij te bezoeken tijdens de openingsuren van de hoevewinkel”, vertelt Bo van Kaasboerderij ‘t Leenhof. “Omdat we ook best wel wat tijd in de kaasmakerij doorbrengen, kunnen we niet altijd op het bedrijf zijn. Via borden proberen we bezoekers toch te informeren en misverstanden uit de wereld te helpen. We moeten het werk op de boerderij soms echt wel anders organiseren, maar het is het waard. Bezoekers leren hier een authentiek verhaal kennen. We willen niet verbloemen en zullen bijvoorbeeld netjes uitleggen waarom jonge dieren niet bij de moeder blijven, als die vraag gesteld wordt. Als mensen ontdekken dat het is omdat wij zo extra aandacht aan de kleintjes kunnen geven, begrijpen ze dat.”

Met of zonder verbreding

Op het bedrijf bij Marijke en Bo is er verbreding, bij Marian is dat niet het geval. Toch vindt ook zij het belangrijk om haar tuiniersterverhaal uit te dragen. “Ik ontvang groepen, ben actief in het buurtcomité en de lokale politiek. De laatste jaren zijn we met Anjers De Nijs wel eens in de media gekomen, en dat heeft meteen een effect op het aantal bezoeken. Op zondag 12 april organiseren we opnieuw een opendeurdag. Dat trekt altijd veel bezoekers. Ik vind het ontzettend belangrijk om die deuren open te zetten en te tonen wat we hier doen. Na een rondleiding van een uur hebben mensen een veel beter beeld van ons bedrijf. Natuurlijk mogen ze ook vragen stellen, ik ga er geen enkele uit de weg. Mijn oma vertelde mij vroeger dat het belangrijk is om mensen te ontvangen met een kop koffie en een stuk cake. Ik heb lang gedacht dat ik daar geen tijd voor had, maar nu ondervind ik dat onze bezoekers dat enorm waarderen. Ze voelen zich welkom, er is ruimte voor een babbel en leren ineens wat bij.”

Ook Marijke heeft nog een tip. “Veel boerinnen die aan verbreding doen zijn actief op sociale media en bereiken zo een ruimer publiek. Maar ook wie niet actief is op internet en niet aan verbreding doet, heeft een mooi verhaal te vertellen. We hebben allemaal wel kennissen die niet uit de landbouwsector komen, we staan aan de schoolpoort van de kinderen, we kennen mensen in de eigen gemeente ... Je kan heel klein beginnen met te vertellen over wat je doet. Gewoon naar buiten komen met je dagelijks verhaal is een perfect begin.”

“Gewoon naar buiten komen met je dagelijks verhaal is een perfect begin.”

“Dat is volgens mij nog altijd de essentie”, vult Bo aan. “Wij zijn indertijd begonnen met sociale media omwille van de negatieve energie die rond de landbouwsector hing. Wij wilden daar ons verhaal tegenover zetten. Dat we door onze posts wat meer verkopen in de hoevewinkel is natuurlijk leuk, maar het allerbelangrijkste is om onze passie te delen. Elke boerin of tuinierster heeft een mooi verhaal en dat moeten we zo veel mogelijk vertellen.”