Sarah Descamps is genomineerd voor de Copa Women’s award

Sarah Descamps en haar echtgenoot Matthias hebben deze zomer D&V Plant Production overgenomen, het bedrijf van haar ouders. Ze hebben ook zwaar geïnvesteerd in de waterhuishouding van hun containervelden. De manier waarop ze nu hun gietwater kunnen hergebruiken sprak de jury van de ‘Innovation Award for Women Farmers’ (zie kader) aan, zodat Sarah genomineerd werd. We spraken met Sarah en haar vader Dirk over water en over hun samenwerking binnen het bedrijf. Tijdens ons gesprek werd duidelijk dat Sarah ook echt wel een drijvende kracht is op het bedrijf, in de betekenis van aandrijven.

“We hebben een goeie basis gecreëerd, de rest kan nu volgen”

​Waterhuishouding

Dirk vertelt dat ze al van bij de start in 1993 het gietwater opvangen en hergebruiken, maar dat gebeurde in twee vijvers. Sinds 2021 verplicht MAP 6 dat containervelden moeten uitgerust zijn met een first flush met een minimale opslagcapaciteit van 100 m³ per hectare. Dat moet het eerste water dat van het containerveld loopt bij een regenbui opvangen, zodat er geen meststoffen of resten van gewasbeschermingsmiddelen in het oppervlaktewater terechtkomen. Er werden twee bassins van 10.000 m³ gebouwd, die hen moeten wapenen tegen mogelijke toekomstige wetgeving. De overloop van het bufferbassin gaat naar een wadi, waar het water in de grond kan sijpelen. Zeker het tweede bassin, waarvan de bovenrand enkele meters hoger ligt dan het eerste bassin, oogt indrukwekkend. “8 meter diep, we stonden er zelf versteld van toen we de folie legden.” Dirk vertelt dat ze nog wat experimenteren met de beplanting van de wadi, omdat die de neiging heeft om droog te komen. “De omgevingsvergunning vergde behoorlijk wat tijd. Omdat in de eerste aanvraag geen oplossing voorzien was voor de grond, die zou vrijkomen bij het graven, moesten we een nieuw ontwerp maken en een nieuwe aanvraag indienen”, aldus Dirk. Uiteindelijk werd de grond gebruikt voor de dijk van het tweede bassin en om een stuk grond op te hogen. Tijdens mijn bezoek begon Matthias met het beplanten van het talud van het bufferbassin. Dat werd volledig bekleed met jute, waarin hij openingen maakte om klimop in te planten. “Als we dat nu niet doen, nu we enkele wat rustigere weken hebben, dan komt het er niet van”, zegt Sarah.

Bedrijfsovername

Sarah vertelt dat ze ten behoeve van de bedrijfsovername vorig jaar de starterscursus moest volgen. “Ik ben wel opgegroeid tussen de planten, maar ik heb geen tuinbouwopleiding gevolgd. Ik ben afgestudeerd als handelsingenieur. In de aanloop van de overname is mijn man Matthias ook in het bedrijf gekomen. Hij werkte vijftien jaar bij Mulder ontbijtgranen, waardoor hij heel vertrouwd is met allerlei lastenboeken en zich nu met onze accreditatie voor MPS (milieucertificering in de sierteelt) bezighoudt. Omdat hij afstudeerde als bachelor agro- en biotechnologie moest hij de starterscursus niet volgen, ook al volgde hij de richting voeding.” Het lijkt op het eerste gezicht wat ironisch. Sarah kon direct na haar studies beginnen bij een bedrijf in de regio, maar de job bekoorde haar niet. Daarom nam ze na anderhalf jaar ontslag. Ze mocht in afwachting van een andere job thuis meewerken, en is dat sinds 2015 blijven doen. “Het moest wel onmiddellijk duidelijk zijn dat Matthias en ik de zaak zouden leiden”, vervolgt Sarah. “En papa mag ons hopelijk nog lang en zo veel mogelijk helpen. Ik heb tien jaar samengewerkt met mijn ouders. En met drie werken is altijd met twee plus één. Het was voor ons belangrijk om duidelijkheid te creëren.”

MENEN --Sarah Descamps D&V Plant productions

Eigen marktpositie

Sarah en Matthias hebben vier vaste medewerkers en kunnen rekenen op drie Poolse seizoenarbeiders, die ieder jaar terugkomen om bij te springen tijdens de drukke periodes. Voor Sarah brengt het rust dat ze op deze seizoenarbeiders kunnen rekenen. “Ze kennen hun taak door en door, zodat we erop kunnen rekenen dat de bestellingen goed worden klaargemaakt. Nieuwe medewerkers moeten na een week de job kennen. Maar om die feeling te krijgen en alles te kennen, is meer tijd nodig. De planten moeten zorgvuldig worden opgekuist zodat ze er netjes en aantrekkelijk uitzien in het tuincentrum. We voorzien de planten ook van etiketten en vaak ook al van de verkoopprijs van de klant.” Die klanten zijn vooral tuincentra in Vlaanderen, Wallonië en (Noord-)Frankrijk. Dirk en Sarah merken dat er voor hen mogelijkheden zijn in die markt. “We hebben geregeld aanvragen van nieuwe klanten. Heel wat tuincentra kweekten vroeger zelf nog wat planten, maar stoppen daarmee. We zitten hier aan de Franse grens. Wij spreken alle drie Frans, misschien niet perfect”, lacht ze, “maar sowieso veel beter dan de Nederlanders. We verkopen vlot aan Fransen en ook in Wallonië.” Sarah en Dirk kijken ook wel eens over de sectorgrenzen. Nieuwe projecten zijn gember, kurkuma en bataat, waarvoor Sarah en Dirk meewerken in een groep met vooral groentetelers bij Viaverda Kruisem. “We zijn al vaak de uitdaging aangegaan om moeilijker te kweken planten te telen. We doen dat bijvoorbeeld ook met vegetatief vermeerderde rabarber. Zowat 90% van onze verkoop gaat via onze website (niet voor particulieren, nvdr). Vaak krijgen we nieuwe klanten, omdat we soorten hebben die ze elders moeilijk vinden.” Sarah vertelt dat ze voor de rabarber meewerken in een werkgroep bij Inagro. Op de vraag naar haar toekomstdromen reageert Sarah dat het project rond water een lijvig dossier was, ook financieel en qua geïnvesteerde tijd. Ik verwacht dat we nog wat groeien in oppervlakte en productie. We konden al eerder containervelden bijleggen met een minimale financiële inspanning, maar daar ben je niets mee als je ze niet kan irrigeren in de zomer. We hebben nu een goeie basis gecreëerd, de rest kan nu volgen.”