Het handelsakkoord met Australië gewikt en gewogen

​De Europese Unie en Australië hebben in Canberra een groot vrijhandelsakkoord gesloten. Op basis van de info waarover we nu beschikken hebben we het akkoord afgetoetst op drie niveaus: gelijke productiestandaarden, de balans tussen de sectoren en de impact op de gevoelige sectoren.

Dit akkoord is van een andere orde dan het handelsakkoord met de Mercosur-landen, maar er zijn zeker nog bezorgdheden. Vooral de cumulatieve impact voor rundsvlees en suiker, het akkoord komt bovenop de andere handelsakkoorden, heeft gevolgen. De EU moet de kwetsbare sectoren versterken en ervoor zorgen dat onze eigen landbouwers competitief kunnen blijven en deze concurrentie aankunnen. Dat kan alvast door sneller veilige gewasbeschermingsmiddelen goed te keuren en werk te maken van Europees deblokkerend beleid zodat onze landbouwers aan vergunningen geraken om te moderniseren en te innoveren.

Productiestandaarden

Op vlak van productiestandaarden zien we dat de kloof tussen de EU en Australië minder groot is dan de kloof met de Mercosur-landen. Bovendien zitten er in het akkoord kapstokken om de kloof verder dicht te maken. Belangrijk is dat die wel degelijk gebruikt gaan worden. Hormonenvlees komt er niet in en de Europese residu levels moeten gerespecteerd worden. Het vertrouwen in de Australische controles hierop is groter dan bij Mercosur. Op vlak van het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen en dierenwelzijn zijn er nog onzekerheden, ook hier moet een gelijk speelveld zijn.

Evenwicht

Ten tweede is in dit akkoord landbouw op het eerste gezicht niet als pasmunt gebruikt voor de industrie. De onderhandelaars hebben naar een evenwicht gezocht binnen de agrovoedingssector zelf. Europa heeft al een positieve agrohandelsbalans met Australië. Dit akkoord laat toe dit verder uit te diepen door de volledige liberalisering van de Australische markt voor Europese producten.

Gevoelige sectoren

We stellen wel vast dat rundvlees en suiker toch opnieuw makkelijker onze richting uitkomen terwijl via het Mercosur-handelsakkoord de deur al wagenwijd werd opgezet. Dat is een zeer grote bezorgdheid. Het is in kleinere hoeveelheden en met een gelijker speelveld op vlak van productiestandaarden maar het komt wel bovenop dat wat via andere handelsakkoorden nog binnenkomt. De optelsom voor deze sectoren weegt zwaar door. Dat in combinatie met Europese regelgeving die onze suikersector – en meer algemeen de plantaardige sector - middelen ontneemt om de productie te beschermen tegen ziekten en plagen en die het onze dierlijke sectoren moeilijk, zo niet onmogelijk maakt om rechtszeker te investeren in duurzaamheid en de concurrentiekracht te versterken.

Europa moet blijven investeren in de eigen landbouwproductie. Dat betekent sneller veilige gewasbeschermingsmiddelen goedkeuren en werk maken van Europees deblokkerend beleid. Dierlijke sectoren willen verder te verduurzamen en concurrentieel blijven maar krijgen geen vergunningen, vaak vanwege de slechte Europese regelgeving.

Echte winsten voor Belgische landbouwers zien we op dit moment nog niet. Een daling van de handelstarieven van 5% naar 0% is positief voor wie exporteert maar hiermee gaan we geen nieuwe markt aanboren. Al is de versoepeling welgekomen voor de aardappel- en industriegroentensector. Bovendien moeten we het ook in perspectief zien. De Australiërs krijgen toegang tot een markt met 450 miljoen consumenten, wij naar een Australische markt met 28 miljoen consumenten.

​Het akkoord is nog niet in werking. De lidstaten in de Raad en het Europees Parlement moeten nog goedkeuren en ook het Australisch parlement moet haar zegen nog geven.