Na bijna veertig jaar bij Boerenbond en Landelijke Gilden ga ik begin 2026 met pensioen. In deze laatste Boer&Tuinder van 2025 – meteen ook de laatste wekelijkse editie – blik ik graag even terug.
Hoe het begon
In september 1986 trok ik naar de hoofdzetel van Boerenbond voor een opleiding als ‘animator’, zoals toen de functie van de Landelijke Gildenconsulenten heette. Al snel bleek dat ik niet alleen Landelijke Gilden-afdelingen zou begeleiden, maar ook bedrijfsgilden en dat ik ook zitdagen zou doen. Het waren jaren van specialisatie in de landbouw, groene plannen door de natuursector en Europese discussies over de Nitraatrichtlijn.
De jaren 90
In 1990 vierde Boerenbond zijn eeuwfeest. In tal van gilden en arrondissementsverbonden werd dit gevierd. Nationaal was er een Romebedevaart met meerdere Limburgse deelnemers en in Lummen werd de nationale Boerenbondtentoonstelling gehouden. Een jaar later was Maaseik de plaats van de Werktuigendagen. In het begin van de jaren 90 betoogden we, in Brussel en Straatsburg, tegen het Europees landbouwbeleid. Lokaal, provinciaal en nationaal verzetten we ons tegen de groene hoofdstructuur en werd er actie gevoerd tegen het mestdecreet. Eind 1994 kwam MAP 1, vandaag zitten we al aan MAP 7. Het beleid van gedeputeerde Stevaert, bevoegd voor natuur en vergunningen, zorgde voor toenemende spanningen tussen landbouw en natuur. Het Structuurplan Vlaanderen leidde tot een strijd voor de open ruimte. Met onze bedrijfsgilden werd een inventaris van het landbouwgebruik opgemaakt. Limburg werd ook geconfronteerd met overstromingen van de Maas, een grinddecreet en leemontginningen. Landelijke Gilden ontdekte het fietsen met de Haspengouwse Gordel, Toeren Rond Tongeren, Fietsen in het Land van Loon en de Maaslandse Gordel.
Een nieuwe eeuw
In mei 1999 brak de dioxinecrisis uit. Veertien dagen later waren er verkiezingen, die leidden tot een Vlaamse en federale paarse regering. Op Moederdag 2003 uitten boeren, jagers, vissers, recreanten in Gent hun ongenoegen over de betutteling van het platteland. In datzelfde jaar vertrok ik voor 16 jaar naar de Boerenbond-hoofdzetel. Ook in de nieuwe eeuw bleef de strijd om grond op de agenda staan. De inventaris van het landbouwgebruik werd door de bedrijfsgilden geactualiseerd. In 2002 voerde de Landelijke Beweging in Bree actie tegen mogelijke zandontginningen. Enkele jaren later werd het grinddecreet aangepast. Het eerste project van grootmaatschappelijk belang kwam er in de Elerweerd. Voor de eerste keer werd de landbouwsector gecompenseerd en dit met een irrigatieproject. In 2006 werkten we samen aan het Toekomstcongres dat op 6 december plaatsvond in Leuven. In de week voorafgaand doken overal te velde affiches op met de prikkelende slogan: “2016: een boer gezien?”
De jaren 20
Klimaat, natuur, PAS, rechtszekerheid, grond en wildschade zijn thema’s die geregeld op tafel liggen bij interne (bestuurs)ledenvergaderingen, maar zeker ook in overleg met andere organisaties en de overheid. Maar wanneer het nodig is, komt de tractor uit de loods. Dat was zo tijdens de PAS-betoging in Hasselt in december 2021 en opnieuw op de nationale actiedag van 3 maart 2023, toen we massaal naar Brussel trokken — mét veel sympathie van de mensen die de tractorkolonnes kwamen bewonderen.
Dankjewel
Mijn dank gaat uit naar alle bestuursleden en leden met wie ik gedurende al die jaren heb mogen samenwerken. Het was een genoegen om samen met jullie te bouwen aan belangenbehartiging, vorming, de Dag van de Landbouw, acties en werking. Maar bovenal ben ik jullie dankbaar voor de vele warme menselijke contacten. Dankjewel. Het ga jullie goed!
