Op de eerste rij: 26 oktober 2023

Voed mee de toekomst

Je even kunnen afzonderen op een plek waar niemand je stoort, er ruimte is in overvloed en conflicten niet bestaan. Klinkt goed, toch? De realiteit voor Vlaamse land- en tuinbouwers is vandaag fundamenteel anders, want boeren doe je niet op een eiland. We produceren voedsel in een zeer dichtbevolkt land, waar ruimte schaars is en iedereen de mond vol heeft van landbouw. En hoe aanlokkelijk dat onbewoonde eiland ook klinkt, het is niet waar we met onze sector naartoe willen. Integendeel.

Het is vandaag meer dan ooit belangrijk dat we als sector de pen vasthouden om ons eigen verhaal én toekomstvisie te schrijven. En dat gaan we niet doen met een noise cancelling hoofdtelefoon op, maar met oor en oog voor de maatschappij waarin we allemaal leven. Met het traject ‘Voed mee de toekomst’ wil Boerenbond samen met zijn leden en bestuursleden op een open en moedige manier doelstellingen voor de komende 20 jaar uitstippelen. Open, omdat we via verschillende bevragingen ook de mening van niet-landbouwers mee in acht nemen. Journalisten, politici, consumenten, professoren … Allemaal gaven ze ons hun kijk op de landbouw van de toekomst mee. Maar ook moedig, omdat we onze leden en bestuursleden aan het stuur zetten van dit traject en hen een duidelijke missie meegeven: kijk verder dan de uitdagingen van vandaag en stippel een koers uit voor de land- en tuinbouw van morgen, met oog voor de noden van de maatschappij én van de landbouwers. 

Landbouw kan zichzelf heruitvinden, want we hebben het al gedaan.

Lode Ceyssens

Voorzitter Boerenbond

En ik weet, de uitdagingen waarmee de Vlaamse land- en tuinbouwsector vandaag te maken heeft zijn enorm. De rechtsonzekerheid is nog nooit zo groot geweest en verlamt een groot deel van onze prachtige bedrijven. Bedrijven die willen evolueren, verduurzamen en zich klaarmaken voor de toekomst. Hoe kan je als sector een toekomstvisie uitstippelen als landbouwbedrijven vandaag niet eens weten of ze volgend jaar nog zullen bestaan? Hoe kan je stippen aan de horizon zien als het je onmogelijk gemaakt wordt om vooruit te kijken?

Net die grote onzekerheid maakt het meer dan ooit belangrijk om als sector zelf na te denken over hoe het beter kan. Om zelf aan het stuur te zitten van de weg die de Vlaamse land- en tuinbouw moet afleggen en om aan te geven wat we nodig hebben om op weg te gaan. En vergis je niet: onze sector heeft de voorbije decennia niets anders gedaan dan zichzelf constant opnieuw heruitgevonden. Wij kunnen dit, want we hebben het al gedaan. Ik wil onze bestuursleden dan ook uitnodigen om de gesprekken die de komende maanden zullen gevoerd worden over dit traject met een open blik en een positieve ingesteldheid aan te gaan. Het is in het belang van de hele sector en de brede maatschappij dat we samen zelf ons verhaal schrijven over de landbouw van de toekomst, en daarin draagt elk van ons een verantwoordelijkheid.