Op de eerste rij, 23 november 2023

21 november 2023
Eerst zien, dan geloven

Twee keer bezocht ik de voorbije week de Westhoek. En twee keer werd ik heel stil bij de verhalen van onze leden. Ook bij dat van Anne-Laure en Chris, een jong koppel landbouwers uit Watou. Op hun verzopen aardappelveld vertelden ze me over de enorme impact van de ramp. We brengen hen in deze editie als ‘Boer in de kijker’ en doen er alles aan om hen samen met alle andere getroffen landbouwers te ondersteunen en het voor hen op te nemen. Want zelfs als het water wegtrekt, blijft de schade heel groot.

Vorige week kwam de Vlaamse regering, voor de derde keer al, met een stikstofakkoord. Na het zeer kritische oordeel van de Raad van State over het vorige akkoord leek vooruitgang in dit dossier verderaf dan ooit, maar nu is er sneller dan verwacht een nieuwe wending. Ik kan me voorstellen dat dit voor heel wat landbouwers een lichtpuntje is in een zeer donkere periode van rechtsonzekerheid, maar toekomstperspectief is er hoe dan ook nog niet.

Het wegvallen van de onvergunbaarheidsdrempel, rode bedrijven die niet verplicht moeten stoppen, de mogelijkheid tot extern salderen, de extra strenge regels voor het Turnhouts Vennengebied die zouden verdwijnen … De regering uit ook het engagement om na 2030 het depositiemodel achterwege te laten en over te stappen naar een model dat kijkt naar effectieve uitstoot van stikstof. Het lijkt dus alsof het nieuwe stikstofakkoord deels tegemoetkomt aan heel wat bekommernissen die we vanuit Boerenbond al jaren uiten.

Maar hoe graag we ook opgelucht zouden reageren op dit nieuwe akkoord, onze leden mogen deze feestdagen niet teleurgesteld worden met een lege doos onder de kerstboom. De beloftes en engagementen die in dit akkoord staan, moeten op een realistische en juridisch correcte manier verankerd worden in een stikstofdecreet. Daarbij komt dat er ook in het nieuwe akkoord nog een aantal zaken staan die onaanvaardbaar zijn. Ik denk daarbij aan de nulbemesting in groene bestemmingen in beschermd natuurgebied, waarbij de overheid terugkomt op gemaakte afspraken en dus contractbreuk pleegt. In deze en alle mogelijke andere onrechtvaardigheden zullen we onze leden nu en in de toekomst blijven verdedigen.

Na zoveel jaren van uitzichtloosheid bij onze leden zijn we het aan hen en onszelf verplicht om niet tevreden te zijn met minder dan 100% rechtszekerheid en toekomstperspectief. ‘Laat je niet blij maken met een dode mus’ is een uitspraak die velen onder jullie bekend in de oren zal klinken. Laat ons hopen dat het beestje na verloop van tijd toch gereanimeerd kan worden, en graag voor het te laat is voor onze landbouwsector.