Wie is Evelien De Roo?

Evelien en Yves namen in 2002 het bedrijf van Yves zijn ouders over, want ook hij is boerenzoon. Op hun bedrijf staan 140 melkkoeien. Ze hebben ook enkele mestvarkens en wat akkerbouw. 
Als boerendochter zag Evelien altijd hoe hard haar ouders moesten werken, wat haar tegenhield om zelf de droom te hebben om boerin te worden. Tot ze ongeveer 15 jaar oud was, en als bijverdienste op andere landbouwbedrijven ging helpen, veranderde dat.

Wat deed jou beseffen dat je boerin wilde worden?

Als kind zei ik altijd dat ik dat niet wilde, maar toen ik ouder werd veranderde dat. Ik had vrienden in de KLJ die de landbouw in gingen, en ik deed vakantiewerk in de grove groenten. Pas toen kwam het besef over hoe graag ik werk in de buitenlucht en met de natuur. Ik draaide mijn knop volledig om en wilde plots niets liever dan boerin worden.
Ik zei tegen mijn ouders dat ik naar de landbouwschool wilde, maar dat mocht ik niet. Ze hadden graag dat ik mijn opties open hield. Er was niet meteen de mogelijkheid om hun bedrijf over te nemen, dus was mijn toekomst als boerin ook niet zeker.
Toen ik 16 jaar was, ontmoette ik Yves, en viel alles op zijn plaats. Na het middelbaar heb ik een B-cursus gevolgd en ben ik mee in zijn ouderlijk bedrijf gestapt. 

Je hebt ook nog drie dochters en je organiseert teambuildings, hoe krijg je dat gecombineerd?

Dat klopt, ik organiseer teambuildings onder de naam Farmfun, maar ik ben daar pas mee gestart toen mijn kinderen iets ouder waren. Als ik dat eerder had gedaan, was dat teveel geweest. Nu zijn mijn kinderen oud genoeg om zelf mee te helpen, en dat doen ze graag.
Ik voelde al langere tijd aan dat ik mijn creativiteit nog ergens kwijt moest. Ik wilde daar iets mee doen, maar wist niet goed wat. Toen Farmfun op mijn pad kwam, sprak dat mij enorm aan. Mensen ontvangen en entertainen is echt mijn ding. 
Ik ben ook gestart met de teambuildings vanuit de overtuiging om “buitenstaanders” meer te betrekken bij de landbouw. Ik vind dat we als sector onze bedrijven te weinig openstellen. De affiniteit van de burger met de landbouw verdwijnt meer en meer, en dat wil ik tegen gaan. 

Wat is voor jou het mooiste aan boerin zijn?

Boeren is een vrij beroep. Ik doe en laat wat ik wil, ik doe de job van mijn dromen, en ik kan voltijds mama zijn voor mijn kinderen. Dat laatste is wat mij het gelukkigst maakt. Mijn kinderen zien elke dag welke job ik doe, en ik ben altijd in de buurt als er iets is.  
Ik stap elke dag graag uit mijn bed, en als er een kalf geboren is, geef ik heel graag de papfles. Ik verzorg de crèche, zoals we dat hier noemen. Verder doe ik de administratie, maak ik de stallen proper, en neem ik de organisatie van de teambuildings op.

Zijn er dagen waarop alles lijkt tegen te slagen?

Soms gaat het wel eens wat moeilijker, bijvoorbeeld op een dag waarop je controle krijgt. Wij voelen ons dan grote misdadigers, terwijl we dat helemaal niet zijn. Het is echt niet aangenaam dat dat zo wordt uitgespeeld naar onze sector toe. Toch proberen wij er, net zoals alle andere landbouwers, altijd het beste van te maken. We blijven positief ingesteld en blijven met hart en ziel aan ons bedrijf werken.
Een mens moet altijd dromen, wij dromen ook altijd verder. Ons bedrijf staat op zijn punt qua grootte. Farmfun kunnen we nog wel wat laten uitgroeien. Nog meer mensen ontvangen zou ik heel leuk vinden.