Wie is Isabelle Casteele?
Aangemaakt op
“Rechtszekerheid is vandaag ver te zoeken, maar we blijven positief”
Isabelle Casteele baat samen met haar man Alain Dedobbeleer een akkerbouw en gesloten vleesveebedrijf uit. Als tweede generatie nam ze het bedrijf van haar ouders over in Brakel, gelegen in hartje Vlaamse Ardennen. Hun twee kinderen, Camille (18) en Louis (16) steken maar al te graag een handje bij.
Landbouwer zijn in de Vlaamse Ardennen zorgt voor uitdagingen. “Stilaan worden we slachtoffer van de schoonheid van onze streek”, zegt Isabelle. “Het fietstourisme wordt steeds populairder en de kloof tussen natuur en landbouw lijkt steeds moeilijker te worden, terwijl dat helemaal niet zo hoeft te zijn. Maar ik sta positief in het leven. Er is maar één weg, en die is vooruit”, klinkt het.
Zat de passie voor landbouw er van kleins af in?
“Die passie voor landbouw was er eerst niet. Pas toen ik een graduaat landbouw ging volgen begon het te kriebelen om het ouderlijk bedrijf over te nemen. Na mijn studies deed ik eerst freelance promotie voor suikerbietzaden en op die manier bleef mijn interesse voor akkerbouw groeien.
Als landbouwer is je sociaal contact redelijk beperkt, en daarom doe ik die job nog steeds in de winter. Zo kom ik met nieuwe mensen in contact, en blijf ik ook steeds op de hoogte van nieuwe rassen en technieken. Want ik ben iemand die altijd wil blijven bijleren.”
Ben je bang voor de toekomst van jullie bedrijf?
“Ik ben ervan overtuigd dat het essentieel is om zelfvoorzienend te zijn in voedselproductie. De Vlaamse Ardennen heeft een typisch landschap dat gekleurd is door bloeiende akkers, weiland en versnipperde bossen. Die combinatie maakt het uitzicht hier zo mooi en uniek.
Beleidsmakers lijken vandaag het belang van lokale landbouw niet meer te zien, en die strijd met natuur hoeft er niet altijd te zijn. Wij hebben zelf een circulair landbouwbedrijf, wat wil zeggen dat de reststromen van onze akkers gebruikt worden voor het vee en andersom net hetzelfde. De invloed op de natuur lijkt me dus miniem.
Toekomstperspectief is nu al enkele jaren ver te zoeken in onze sector, en dan geeft het een dubbel gevoel om je kinderen diezelfde weg te zien inslaan. Wij gaven de voorkeur aan algemeen onderwijs voor hen, maar zo’n grote passie kan je niet tegenhouden, en dat willen we natuurlijk ook niet.”
Beleidsmakers lijken het belang van lokale landbouw niet meer te zien.
Wat vind je het mooist aan boerin zijn?
“Ik haal de meeste motivatie uit het werken met de seizoenen en het zorgen voor onze dieren. Ik vind het prachtig hoe akkers evolueren van zaad tot plant. Ik houd van de kleurschakeringen die in het landschap ontstaan, en het feit dat we voedsel aan het produceren zijn voor mens en dier. Op een boerderij is geen enkele dag is hetzelfde, en dat maakt het interessant.
Anderzijds ben ik een thuiswerkende mama, wat mij veel tijd met mijn kinderen geeft. Ik heb hen ten volle zien opgroeien, en dat is onbetaalbaar. Camille en Louis zijn beiden ook heel erg geïnteresseerd in landbouw, en het is geweldig om onze passie met hen te kunnen delen.
Voor mij is boer(in) zijn een roeping, een passie, maar ook een opgave. Met dieren werken, betekent dat je daar op elk moment van de dag, elke dag van de week, mee bezig moet zijn. Daar slaag je alleen in als je dat met hart en ziel doet, want dan vind je dat de normaalste zaak van de wereld.”
Wie?
Isabelle Casteele, mama van twee tieners en boerin met een passie voor akkerbouw en vleesvee.
Waarom lid?
Zij is ervan overtuigd dat het verwerven van kennis essentieel en eindeloos is en grijpt de kans om vergaderingen bij te wonen via de verschillende kanalen van de Boerenbond.
Isabelle zet zich al jaren in voor de sector. Zij is onder andere lid van de provinciale vakgroep akkerbouw.
Toekomstdromen?
Isabelle hoopt op een mooie toekomst voor de landbouwsector, waar ze in harmonie met de natuur, de kans krijgt om topkwaliteit te produceren zodat de volgende generatie, met evenveel passie hun dromen kunnen waar maken op dezelfde locatie.
