Wie is Bruno Vanhaelemeesch?

Bruno Vanhaelemeesch baat samen met zijn vader Luc een gemengd landbouwbedrijf uit met vleesvee, varkens en akkerbouw in Watervliet. Hij steekt veel tijd in het optimaliseren van de resultaten van zijn dieren en gewassen. Hij kreeg de passie voor dieren mee van zijn vader, en die voor cijfers van zijn moeder.

Als je Bruno laat doen, vertelt hij uren over het optimaliseren van zijn bedrijf. Hij zet al jaren in op genetica en is dus zeer gepassioneerd door fokkerij. Als kind al deed hij niets liever dan bladeren door boekjes met KI-stieren, in de plaats van boekjes om te kleuren. 

Bruno is ook veel bezig met het zoeken naar de perfecte rantsoensamenstelling om het groeien van de dieren te bevorderen. Daarbij houdt hij veel rekening met welzijn en klimaat, want het bedrijf neemt regelmatig deel aan innovatieve proeven. 

Bruno geniet het meest van bezig zijn met cijfers, gecombineerd met de zorg voor de dieren. Hij koos er bewust voor om alle drie de takken van het bedrijf verder te zetten, want de afwisseling in werk is wat het boerenleven voor hem zo interessant maakt.

Keek je als kind op naar je vader die boer was?
“Ik wou als kind niets liever doen dan mijn vader helpen op de boerderij. Zodra ik wakker was schoot ik mijn overal aan en ging ik naar buiten. Schoolwerk kwam altijd op de tweede plaats. Ik keek dus zeker op naar mijn vader, en ook naar mijn grootouders, want ik ben de derde generatie op dit bedrijf. 
Het mooie aan werken met verschillende generaties boeren, is dat je veel van elkaar kan leren. Mijn vader kent alles van de dieren, want daar ligt zijn hart. Van hem heb ik alles geleerd dat ik over koeien en varkens moest weten. Zelf ben ik sterk in fokkerij, en het opvolgen van de technische resultaten van onze dieren, en dat is waar mijn hart ligt. Wij vormen een goed team, en we kunnen ook altijd op elkaar vertrouwen als we de boerderij een keer verlaten."

Je hebt een opleiding verpleegkunde gedaan. Kan je die kennis gebruiken op het bedrijf?
“Er is heel veel overlap tussen de anatomie van dieren en mensen. En ook de zorg komt in beide beroepen terug. Die opleiding gaf me dus een goede basis om op terug te vallen. Het grote verschil is dat mensen praten en dieren niet. Je moet je dus volledig focussen op lichaamstaal, en dat is soms wel een uitdaging." 

Waarom vind je het zo belangrijk om in te zetten op technische resultaten?
“Ik denk dat je bedrijf economisch veel beter kan draaien als je je dieren goed opvolgt op vlak van gewicht, voeding en genetica. Door kleine aanpassingen te doen op die vlakken, kan je een veel sterkere veestapel creëren.
Je kan vandaag geen landbouwbedrijf meer runnen met enkel passie. Een te grote passie kan zelfs een valkuil zijn. Administratie en economisch inzicht zijn al bijna even belangrijk geworden om als boer overeind te blijven.
Tweewekelijks worden de afmest koeien gewogen, maandelijks de stieren in afmest. Door het gewicht nauwlettend op te volgen weet ik perfect hoe rendabel ons werk is. En op basis van die gewichten kan ik ook de beste stier selecteren voor de inseminaties. Zo gaat de genetica van onze dieren er steeds op vooruit. Wij insemineren onze beste koeien, en doen daarna aan embryotransplantatie naar andere koeien. Onlangs zijn we ook gestart met het vangen van overgebleven eicellen van die beste koeien, om daarna die eicellen in een labo verder te laten groeien tot embryo’s."

Wat is voor jou het mooiste aan boer zijn?
"Er is elke dag iets om naar uit te kijken. Nieuw leven op de boerderij, koeien die in de weide huppelen, nieuwe gewassen zaaien, die gewassen oogsten, onze beste koeien insemineren, enzoverder. Als boer werk je heel hard, en het is leuk om dan ook de resultaten daarvan te zien. 
Het mooie aan ons bedrijf specifiek is dat elke dag anders is. Bij koud weer ben ik meer bij de dieren, terwijl ik in de zomer meer op het veld ben. De ene dag zit ik tussen de varkens en de volgende dag vind je me bij de koeien. Geen enkele dag is voorspelbaar, en dat maakt boer zijn zo interessant."