Menu

Vooraf

Afscheid

De voorbije weken vroegen vrienden en collega’s me of ik het niet erg ging vinden om geen hoofdredacteur meer te zijn? Ik verkondigde dan nogal stoer dat Boer&Tuinder niet mijn kindje is, dat ik die bladzijde (na negen jaar) wel even zou omdraaien en dat het me niet aan uitdagingen binnen de organisatie zou ontbreken. Wel, ik heb me schromelijk vergist. Het raakt me veel meer dan ik ooit had durven vermoeden. De voorbije dagen overviel me zelfs een zekere tristesse. Wat ga ik dan missen? Boer&Tuinder is zoveel meer dan het ledenblad van Boerenbond. Het is een begrip. Dat heeft natuurlijk veel te maken met de lange staat van dienst van deze prachtige organisatie. Dit jaar bliezen we 128 kaarsjes uit. Sinds het ontstaan in 1890 bleef de basisgedachte eigenlijk onveranderd: de belangen van jullie, land- en tuinbouwers, verdedigen. In het verdedigen van die belangen was er sinds het prille begin een hoofdrol weggelegd voor deze krant.

Met de jaren (of veeleer decennia) kregen we ook een reputatie. Voor vriend en vijand zijn we een kwaliteitskrant, die de lat hoog legt qua inhoud zowel als vormgeving. Maar die kwaliteit is er niet zomaar. Ik maakte eerder deze week eens een eenvoudig rekensommetje van hoeveel personen er wekelijks op de een of andere manier betrokken zijn bij het realiseren van een nieuwe editie. Ik kwam vlot aan een tachtigtal personen. Bij deze wil ik hen allemaal bedanken voor hun inspanningen (en toch wel heel speciaal de collega’s van redactie, vormgeving en publiciteit), voor de steun en het vertrouwen. Vertrouwen was er zeker ook bij de leiding van onze organisatie. Dat is belangrijk, want alleen wanneer alle neuzen in dezelfde richting wijzen, wanneer je met de top van de organisatie een sterk team vormt, kan je onder vaak moeilijke omstandigheden toch een ijzersterk product neerzetten. Om maar te zeggen dat iedere egotripperij verspilde energie is.

Wat ga ik nog missen? Dit opiniestukje schrijven … God, wat heb ik dit graag gedaan. In die pakweg 450 keer dat ik het voor jullie heb geschreven, heeft het me eigenlijk nooit aan inspiratie ontbroken. Fijn vond ik de vele spontane reacties – op de een of andere beurs, bij een pintje – wanneer jullie vertelden dat jullie mijn hapklare brokje met een hoog ‘Man bijt hond’-gehalte best konden smaken. Ik wens veel succes (en de nodige inspiratie) aan mijn collega Patrick Dieleman, die nu het roer als hoofdredacteur overneemt!

Mijn laatste woord gaat nog even speciaal naar jullie, land- en tuinbouwers. Bedankt voor jullie gedrevenheid, ondernemerschap en nooit aflatende ijver. Jullie passie maakt het een voorrecht om voor deze mooie sector te werken. Het ga jullie allemaal goed!

Philippe Masscheleyn, hoofdredacteur Boer&Tuinder