Sonneville

"We willen iets speciaals laten zien op de Floraliën"

4 mei 2022

Nog tot 8 mei kan je in Gent de Floraliën bezoeken. We gingen langs bij Guido en Rita Sonneville, die meedoen met hun hortensia’s. De geschiedenis van hun bedrijf begint bij Guido’s grootvader, Jozef Sonneville. Die begon kort na de Eerste Wereldoorlog op het ouderlijk tuinbouwbedrijf in de Destelbergense wijk Eenbeekeinde met het telen van perkplanten. Later zijn daar hortensia’s bijgekomen, de teelt waarin ze nu nog steeds gespecialiseerd zijn. Guido weet heel veel over de belevenissen van zijn grootvader, omdat hij die had neergeschreven. Het bedrijf verhuisde later naar de Dendermondesteenweg in Destelbergen, waar het nu nog is.

Hortensia’s worden gekocht als bloeiende kamerplant, maar ook om in de tuin te planten (koop ze dan niet-bloeiend in de herfst of winter). De bloemkleur varieert tussen wit, over roze naar rood. De blauwe hortensia’s zijn roze hortensia’s die speciaal bemest werden. “We geven kali-aluin aan die planten”, legt Guido uit. “Op een zure bodem kleuren hortensia’s blauw. In bodems met veel kalk kleuren ze roze.”

De teelt

Guido, Rita en zoon Thomas produceren alleen ‘halfwas’, met wel al bloemknoppen maar nog niet in bloei. De klanten ‘trekken ze in bloei’, door ze in een verwarmde serre te brengen en eventueel ook te belichten. Dat duurt een tiental weken in de winter en een zevental in de zomer. Ze groeien dan nog een stukje uit en ook de grote bloemen maken dat de planten verdubbelen in omvang.

De teelt start half februari met het stekken. Dit zijn scheutjes geknipt van moederplanten of verzameld tijdens het snoeien, die in een plug gestoken worden om te bewortelen. Een plug is een compact klompje teeltsubstraat. Er komen 45 pluggen per tray. Na enkele weken knipt men er de toppen uit, opdat ze zouden vertakken. In de eerste week van mei wordt gestart met het inpotten van de ‘gewortelde pluggen’. Ze krijgen een pot van 14 cm diameter voor de grotere planten en 12 cm voor de kleinere. De eerst gestekte planten kunnen langer groeien en bijgevolg ook groter worden. Na het inpotten gaan de planten naar buiten met een transportband die in totaal 250 meter lang kan worden. Het openzetten gebeurt al 20 jaar met een robot, zodat alle planten in een perfect verband komen te staan.

Anders dan bij azalea’s, die buiten op antiworteldoek komen te staan, hebben hortensia’s vollegrond nodig, vertelt Guido. “We hebben ervaren dat we zo meer groei krijgen. De planten wortelen verder door de gaten in de pot en vormen zo nog eens zoveel wortels bij. Een nadeel is dat we de grond ieder jaar moeten nivelleren, opdat onze robots nauwkeurig zouden kunnen werken.” In de zomer worden de planten nog eens getopt. “Daarvoor moeten we op de knieën zitten”, vertelt Thomas. In de serre staan de trays op teelttafels, die vlot allerlei teelthandelingen toelaten zonder te moeten bukken. Eind september gaan de planten in de koeling. Ze hebben een koudeperiode nodig om bloemknoppen te kunnen vormen.

De eerste leveringen kunnen gebeuren vanaf week 47, wat betekent dat de eerste bloeiende hortensia’s eind januari te koop zijn. Er wordt verkocht in heel Europa, maar het zwaartepunt van de afzet ligt in Scandinavië. Thomas deed zijn stage voor zijn opleiding bachelor plantenmanagement bij een Zweedse klant en ging er nadien nog een tijdje werken. De gevraagde kleur is afhankelijk van het land. “In Engeland heeft men graag de Tellerhybriden (met vlakke bloemschermen, grote bloemen vanbuiten en kleintjes binnenin). Scandinavië verkiest wit en de zuiderse landen gaan voor felle kleuren en donkerrood. In het algemeen wordt er nu wat minder voor wit gekozen, en meer blauw en roze.”

Guido en Rita hebben een zestigtal culitivars (cv.). “We proberen ieder jaar wel enkele nieuwigheden uit. Een nieuwe cv. is niet altijd beter dan de bestaande”, vertelt Guido. Hij spreekt uit ervaring, want hij veredelt zelf ook. “We doen dat niet zoals in grote veredelingsbedrijven, waar ze werken met genetische merkers en dergelijke. We kruisen en zaaien en bekijken wat er uit komt. Het vergt minstens 5 jaar vooraleer je weet of een nieuwigheid slaagkansen heeft. De nieuwe cv. moet vlot te vermeerderen en te telen zijn en moet ook nog goed bewaren in de koelcel en zich vlot in bloei laten trekken. En het belangrijkste is dat de consument die mooi moet vinden.” In een van de serres krijg ik enkele nieuwigheden met potentie te zien. Afwachten of het wat wordt. Dat weten we misschien op de volgende Floraliën.

Sonneville
Sonneville
Floraliën

Op de Floraliën zijn geen witte, maar wel rood, roze en blauw bloeiende hortensia’s van Guido en Rita te zien. “Op witte zie je snel stof, dat er altijd is, zeker in de opbouw. De planten worden opgehangen aan 3 zuilen van 4 meter hoog en komen in een van de 3 themaboxen te staan in de stand van het AVBS. “Het ontwerp is van florist Danny De Coninck. Vorige keer maakte die een wand. Voor de zuilen moeten de planten nog steiler hangen.” Daardoor moest Guido een systeem uitwerken om zijn planten te irrigeren. De hortensia’s op de Floraliën krijgen elke dag water via druppelbevloeiing. “In iedere pot wordt in de zijkant een gaatje geboord, waar een druppelaar in komt. Ik heb dat in het klein uitgeprobeerd, en het werkt.” Maar Guido, Rita en Thomas beseften al dat ze heel wat werk (en zelfs een hoogtewerker nodig) zouden hebben, om alle planten op hun plaats te krijgen.

Sonneville
Sonneville

De Floraliën, die willen ze voor geen geld missen. “Meedoen, dat is familietraditie.” Guido deelt al zijn hele leven in volgens de (normaal) vijfjaarlijkse Floraliën. “Bij elke editie denk ik terug aan de keer voordien, aan hoe ver ik zelf stond in het leven, en ook aan mensen die er niet meer bij zijn.” Guido en Rita koesteren een foto van Rita’s vader, die in de pers verscheen een tweetal edities geleden. Hij zat zijn boterham op te eten tijdens een korte pauze bij het opstellen. Maar hij zal er niet meer bij zijn.

Tijdens de Floraliën van 1995 was Rita zwanger, maar nog niemand wist ervan. Het resultaat, Thomas, is betrokken in ons gesprek. Alexander, zijn tweelingbroer, koos een heel andere richting. Maar Guido’s aanvoelen is blijkbaar erfelijk, want ook Thomas meet zijn leven af aan de Floraliën. “Ik telde vroeger hoe oud ik zou zijn bij de volgende editie.” Het is eigen aan het leven. Jongeren kijken vooruit, ouderen kijken ook al eens achteruit.

Rita blijkt over een Floraliënarchief te beschikken. Ze maakt telkens enorm veel foto’s en houdt ook krantenknipsels bij. Ze confronteert me zelfs met een foto van mij en mijn gezin tijdens ons bezoek aan de Floraliën van 2000. Van de Floraliën van 2016 toont ze een prachtig beeld van koning Filip en koningin Mathilde bij ‘hun’ hortensiawand in de gelijknamige box. Guido kan niet goed inschatten wat het zien van zijn planten teweegbrengt bij de particuliere plantenliefhebber. “Maar van enkele klanten kreeg ik wel te horen dat ze mijn naam voor het eerst op de Floraliën zagen. Het is een moment om ons product in de kijker te zetten, en we doen er dan ook alles aan om iets speciaals te brengen.”