De Backer-Goetry

“We kunnen onze bezorgdheden met elkaar delen”

6 oktober 2023

We zien maar zelden een foto van een Groene Kringer zonder dat hij of zij de kenmerkende polo draagt, maar voor de goede zaak wilden Silke Goetry en Jens De Backer het wel eens met wat minder doen. De foto op de cover van deze Boer&Tuinder heeft ongetwijfeld je aandacht getrokken. Want het vraagt moed om je bloot te geven, zowel letterlijk als wanneer het gaat over praten over mentaal welzijn. De beide twintigers weten helaas maar al te goed dat de onzekere situatie waar de landbouwsector momenteel in verkeert, ertoe leidt dat jonge en minder jonge landbouwers het niet gemakkelijk hebben. “Gelukkig hebben we elkaar om over onze bezorgdheden te spreken.”

Silke is de dochter van een melkveehouder in Merelbeke. Momenteel werkt ze buitenshuis, maar haar passie ligt bij de koeien. Ze helpt dan ook geregeld mee, vooral bij de kalveren. Haar partner Jens is zelfstandig akkerbouwer en loonwerker in Lokeren. Hij komt uit een gezin van varkenshouders, maar de slechte situatie in de varkenssector heeft zijn ouders, broer en zus gedwongen om vorig jaar te stoppen met de varkenshouderij. Samen met zijn broer en vader is Jens nog wel altijd bezig met loonwerk. Moeder en zus De Backer werken intussen buitenshuis. “Idealiter zouden we samen een bedrijf runnen met koeien voor mij, en akkerbouw en loonwerk voor Jens”, zegt Silke. “Maar de locatie van mijn ouderlijk bedrijf in Merelbeke ligt vlakbij een natuurgebied, dus we hebben daar grote vraagtekens bij de toekomst. Idealiter zouden we het melkveebedrijf oppakken en in Lokeren neerpoten, maar dat kan natuurlijk niet.” “Je kunt niet verder”, vult Jens aan. “Of beter: we doen wél verder. Maar je kan geen plannen maken op lange termijn. Er zijn geen vooruitzichten. We rijden momenteel met de handrem op. Als ik kijk naar het bedrijf van mijn ouders, zie ik het maar al te goed. 32 jaar hebben ze varkens gehad. Een mooi gesloten bedrijf, ook onze voeders produceerden we zelf. Maar het was gewoon niet meer haalbaar.”

Jeugdig enthousiasme

Hoewel ze allebei van dichtbij ervaren hebben hoe moeilijk het is om te boeren, zijn zowel Silke als Jens enorm enthousiast over het leven in de landbouw. “Dat zal ons jeugdig enthousiasme zijn”, lacht Silke. “Maar je moet er ook goede hoop in houden, anders raak je gefrustreerd. En ik blijf geloven dat er een gulden middenweg is. Daarom wil ik ook met Groene Kring meestrijden voor de sector. Hoe vaker en hoe luider je je stem laat klinken, hoe meer mensen ze horen. Hopelijk krijgen er zo meer mensen begrip voor onze situatie. Als je bij manier van spreken in de stal bent opgegroeid en je hebt zoveel liefde voor de stiel, dan is er geen andere optie dan te bouwen aan een toekomst in de landbouwsector. En daarom doen we voort.”

“We praten met elkaar over die onzekerheid”, vertelt Jens. “Het is er altijd: je staat ermee op en je gaat ermee slapen. Natuurlijk zitten we niet continu te piekeren, maar het speelt wel.” “We merken het aan elkaar als we nood hebben aan een gesprek”, vult Silke aan. “Dat is trouwens ook zo binnen Groene Kring. Je vraagt misschien niet letterlijk aan andere leden ‘Hoe is het nu echt met jou?’, maar je stelt je er wel voor open. En zo hoor je dat die onzekerheid bij zoveel jonge boeren speelt.”

Begrip voor de situatie

Zelfs al maken de jonge boeren er niet allemaal gebruik van, ze weten wel de weg te vinden naar instanties die hen kunnen helpen als het nodig is. “Het is goed dat er organisaties zoals Boeren op een Kruispunt bestaan”, vindt Silke. “Met je naaste familie kan je er wel over praten als iets wat minder gaat, maar je problemen zomaar bij andere mensen op tafel gooien, dat doet niet iedereen graag. Daarom is het goed dat er professionele organisaties bestaan waarbij je terechtkan. Mensen die de sector kennen ook. Want je hebt iemand nodig die begrip heeft voor de situatie en die een beetje mee kan denken. Dat is bij vriendinnen zonder link met de landbouw toch net iets moeilijker. Zij zijn er voor mij en willen graag helpen, maar ze kennen onze situatie niet altijd. Iemand die jou kan lezen, is enorm waardevol.”

De Backer

Er zijn geen vooruitzichten. We rijden met de handrem op.

De Backer
Vlaamse boerentrots

Van The Naked Farmer hadden Silke en Jens tot voor kort nog nooit gehoord, maar ze vinden het wel een goed initiatief. “Zeker in een land als Australië, waar de afstanden zo groot zijn, kom je nog makkelijker in een sociaal isolement terecht. Ik vraag mij wel af of het in Vlaanderen net zo goed zou kunnen werken. Hier zit onze Vlaamse boerentrots misschien wat in de weg. De Vlaamse boer is enorm trots op wat hij doet en vindt het toch nog vaak moeilijk om er publiekelijk mee naar buiten te komen als het wat minder gaat”, heeft ook Jens al ervaren. “Het verschilt natuurlijk ook van de ene persoon tegenover de andere”, rondt Silke af. “Ik kan Jens tien keer vragen wat er scheelt, hij zal het toch maar pas zeggen wanneer hij er zelf klaar voor is. Als hij daarentegen aan mij vraagt waar ik mee zit, zal ik veel sneller geneigd zijn om mijn hart uit te storten. Ik merk bij andere Groene Kringers dat het tegenwoordig wel iets makkelijker wordt om zo’n moeilijk gesprek aan te gaan, ook met mensen van wie ik het niet meteen zou verwachten. De deur staat niet meer op een kier, ze staat al iets verder open. Er spontaan doorheen wandelen, doet de jonge boer misschien nog niet. Maar als je ernaar vraagt, is de kans groot dat hij zijn verhaal wil doen.”

Bedrijfsfiche

  • Silke Goetry (24) en Jens De Backer (29)
  • Melkvee- en loonwerkbedrijf met akkerbouwtak
  • Merelbeke en Lokeren (Oost-Vlaanderen)