Op de eerste rij: 25 januari 2024

Vlaanderen op z’n kop

Overal langs Vlaamse wegen kwam je de laatste dagen wel een omgekeerd verkeersbord tegen. De borden die plaatsbenamingen aangeven werden door heel wat boeren op hun kop gezet, en dat gebeurde niet zomaar. Het was een uiting van ongerustheid, een vraag om niet vergeten te worden.

En die ongerustheid is niet beperkt tot Vlaanderen. Duitse én Nederlandse landbouwers trokken de afgelopen tijd met tractoren de straat op. De reden waarom ze demonstreren kan voor de buitenwereld misschien onbelangrijk lijken, zoals een uitspraak van een minister of het schrappen van bepaalde belastingvoordelen. Maar voor de landbouwsector is het een teken aan de wand voor een probleem dat al veel langer leeft en veel dieper gaat: het gevoel niet begrepen of gewaardeerd te worden.

Ik denk dat ik mag zeggen dat landbouw een van de meest cruciale sectoren is. We zorgen voor levensnoodzakelijk, gezond en betaalbaar voedsel. Maar onze sector is ook kwetsbaar. We werken met grote investeringen en moeten daarnaast omgaan met risico’s die we niet in de hand hebben, zoals het weer, dierziekten en de schommelingen van de markt. Deze sector heeft dus extra steun van de overheid én de consument nodig als we willen dat er ook morgen nog boeren zijn. Het huidige politieke klimaat heeft bovenop de bestaande uitdagingen een serieuze schep rechtsonzekerheid gelegd, en dat klagen boeren terecht aan.

Maar ondanks de uitdagende tijden waarin we nu zitten zie ik ook hoop. Het besef dat voedsel een te kostbaar goed is om aan het buitenland uit te besteden; moet en zal langzaam maar zeker terug een plek vinden in de hoofden van consument en beleid. De nakende verkiezingen zijn een kans voor die beleidsmakers die wel durven meedenken om een stem te zijn voor onze broodnodige sector en ook daarna echt een verschil te maken. Zowel in Vlaanderen, België als in Europa.

Gelukkig bestaan er ook nog politici die met de voeten in de praktijk staan en opkomen voor landbouw. Bram Van Hecke, voorzitter van onze Groene Kring, nam recent de beslissing om onze organisatie voor jonge landbouwers te verlaten en zich in te zetten voor het Europese beleid. Ik kan Bram alleen maar bedanken voor zijn niet aflatende inzet van de voorbije vier jaar voor onze Groene Kringers en zijn onuitputtelijke passie voor de sector die ongetwijfeld voor veel van onze jonge boeren een verschil heeft gemaakt. Hopelijk kan hij dat verschil in zijn nieuwe engagement blijven maken.

“Ik zie veel frustratie en ongerustheid, maar gelukkig ook hoop.”