Menu

Terug naar Stages >Kris Peeters: “Je voelt meteen dat het stevige tomaten zijn”


Als vorige Vlaamse minister van Landbouw is onze sector voor huidig federaal vicepremier en minister van Werk, Economie en Consumentenzaken, Kris Peeters, belast met Buitenlandse Handel, uiteraard geen onbekende. Toch leerde hij vanmiddag heel wat bij op het vleestomatenbedrijf van de familie Mols in het Antwerpse Broechem (een deelgemeente van Ranst), waar hij zich letterlijk in het zweet werkte.

Jef Mols en Christel Verdonck dragen onze sector in hun bloed. Jef groeide op op een melkveebedrijf en Christel op een glastuinbouwbedrijf. In 1989 startten ze samen een nieuw glastuinbouwbedrijf van 8000 m² in Broechem, een deelgemeente van Ranst. Het bedrijf kende een geleidelijke groei. Jef en Christel telen er vleestomaten (ras Rebelski) voor de versmarkt. De afzet verloopt via veiling BelOrta. Dit voorjaar stapte zoon Jan mee in het bedrijf, nadat hij vijf jaar op een ander tomatenbedrijf werkte om ervaring op te doen. Hiermee lijkt de opvolging op het familiebedrijf meteen verzekerd. Intussen werd een nieuwbouw gestart, waardoor het bedrijf eind dit jaar over een glasbestand van 6 ha zal kunnen beschikken. “Gelukkig is Ranst een tuinbouwgezinde gemeente”, aldus Jef.

Uitdagingen voor de sector

Voorzitter Sonja De Becker schetste enkele uitdagingen voor onze sector en voor de glastuinbouwsector in het bijzonder. “De ligging van dit bedrijf is een enorme sterkte, maar tegelijk een zwakte door het steeds uitdeinende verstedelijkt gebied. De prijsvorming en bedrijfsopvolging zijn bijkomende problemen. Meer specifiek zijn energie en arbeid grote uitdagingen voor de glastuinbouwsector. Meer dan de helft van de energiebesparing in onze sector is – onder meer via wkk’s – te danken aan de glastuinbouw, die intussen ook netto-energieproducent is. Maar een aantal belemmeringen maken het de sector moeilijk en als het beleid wijzigt, is dat niet altijd makkelijk om volgen voor onze bedrijven. Verder wordt de nood aan goed opgeleide arbeidskrachten steeds groter. Onze bedrijven voelen de krapte op de arbeidsmarkt. We roepen op om maximaal de binnenlandse reserve (leefloners, politieke vluchtelingen) aan te spreken. Christel beaamde dat dit bij hen een steeds groter probleem wordt. “Vroeger belden ze gewoon aan om werk te vragen, dat gebeurt nu veel minder. We werken met vijf vaste arbeiders en een tiental seizoenarbeiders uit diverse landen (Roemenië, Albanië, Afghanistan en Nigeria). Ze hebben allen een arbeidskaart nodig, behalve de Roemenen. We mogen 65 dagen een beroep doen op hen, maar omdat de arbeidspiek duurt van mei-juni tot augustus, zou die periode langer mogen zijn.” Minister Peeters nam die vraag mee in het achterhoofd.

De kneepjes van het vak

Zoon Jan wijdde de minister in in de geheimen van de teelt. “Onze 60.000 planten worden rond 15 december in twee dagen tijd opgeplant en op steenwolmatten gezet. De planten worden gebonden aan een touwtje en wekelijks worden de dieven (zijtakjes) eruit gehaald. Elke plant heeft een druppelaar, die de juiste hoeveelheid water en voedingsstoffen toedient. We proberen steeds 30% water te veel te geven. Al het water wordt achteraan in de serre opgevangen en ontsmet, zodat het opnieuw kan worden gebruikt volgens een gesloten systeem.”

Jan leerde de minister hoe hij tomaten moet plukken. Een goede plukker moet 450 à 500 kg kunnen plukken, maar daar kwam de minister niet aan. Hij werkte zich wél in het zweet en oogstte twee bakken tomaten. “Je voelt meteen dat het stevige exemplaren zijn”, zei Peeters. “Ik weeg intussen een kilo minder”, grapte hij. Christel wees hem erop dat oogsten het laatste en niet meteen meest intensieve werk op het bedrijf is …

Plukkaarten en archeologie

Jan toonde de minister ook de wkk’s van respectievelijk 0,6 en 1,4 megawatt. Naast het behoud en de optimalisatie van de seizoenregeling noemden de bedrijfsleiders archeologie als een knelpunt. “Voor we de nieuwbouw begonnen, betaalden we 25.000 euro voor een archeologisch vooronderzoek.” Daar schrok de minister van. Hij begreep dat je zo al kosten hebt gemaakt nog voor je een vergunning hebt.

Meer stages

Stage Politici
Minister van Onderwijs Hilde Crevits voerde vier uiteenlopende opdrachten uit op het bedrijf van de familie De Roo.
Stage Politici
Vlaams Parlementslid Vera Celis liep stage bij het Antwerpse aardbeienbedrijf van Luc Krijnen in Hoogstraten.
Stage Politici
Vlaams minister Philippe Muyters ging enthousiast aan de slag op het innovatieve tomatenbedrijf Den Berk in Merksplas.