Menu

Op de eerste rij, 9 maart 2017

Terug naar Opinie

Elke week bespreekt voorzitter Sonja De Becker de landbouwactualiteit in ons ledenblad Boer&Tuinder.

Aankoopbeleid natuur met gespleten tong

Met de goedkeuring van de Europese natuurdoelen in april 2014 werd ook bepaald binnen welke Natura 2000-gebieden de duizenden hectares bijkomende Europese natuur moeten gerealiseerd worden. Tegelijk werden een aantal principes in de wet vastgelegd om meer focus te leggen op die Europese natuurdoelen. Tijd om aan de slag te gaan in die Natura 2000-gebieden, zou je denken. Dat is dan buiten de natuurbeheerders gerekend. Uit de aankoopcijfers van de vorige twee jaar blijkt dat zij met overheidsgeld nog altijd veel meer gronden buiten die SBZ-gebieden aankopen dan daarbinnen. Op papier pleiten voor een snelle realisatie van het Natura 2000-netwerk maar daar op het terrein amper uitvoering aan geven, het blijft spreken met gespleten tong. Als Vlaanderen de Europese natuurdoelen wil realiseren zodat vooruitgang kan worden geboekt en het zijn beloftes inzake focus wil nakomen, moet er dus dringend van koers worden veranderd.

Over verre veetransporten

GAIA-voorman Michel Vandenbosch vond het deze week nodig uit te halen naar de landbouworganisaties en naar onze veehouders die hij een Pontius Pilatushouding verwijt. Het ging daarbij over de beelden van slachtveetransporten vanuit de EU naar Turkije en het Midden-Oosten, die GAIA vorige week openbaar maakte. Eigenlijk gingen de beelden vooral over wantoestanden bij het slachten van de dieren in die landen, maar soit … Hij verwijt de landbouworganisaties dat wij daar oorverdovend stil over blijven. De veehouders verwijt hij dat hun zorg voor het welzijn van hun dieren stopt zodra ze op de vrachtwagen geladen zijn.

Vandenbosch kijkt – met enige heimwee? – terug op de jaren 90, toen onze toenmalige voorzitter Noel Devisch duidelijk stelling nam tegen het vervoer van slachtvee op lange afstand. Wel, ik kan Michel Vandenbosch geruststellen. Boerenbond is een standvastige organisatie die ook consequent is in haar standpunten. Wij waren destijds inderdaad heel duidelijk in ons standpunt over het vervoer van levend slachtvee op lange afstand en dit standpunt is sindsdien, ook al is er een andere voorzitter, niet veranderd. Daarom geef ik nog eens heel duidelijk ons standpunt. Wij pleiten heel expliciet voor het lokaal slachten van dieren, waarna het vlees kan getransporteerd worden naar het land van bestemming. Slachtdieren transporteren over lange afstand is op het vlak van dierenwelzijn niet te verdedigen. Het verhoogt trouwens ook het risico op insleep van dierenziekten. Enkel in zeer specifieke en uitzonderlijke omstandigheden kan voor levende export gekozen worden. Ik denk dan bijvoorbeeld aan dieren bestemd voor de fok, hoewel kunstmatige inseminatie en embryotransfer de voorkeur verdient. En in dat geval geldt de Europese regelgeving die wat ons betreft strikt gerespecteerd, afgedwongen en gesanctioneerd moet worden. Dit is ons standpunt, en dat standpunt leggen wij altijd en overal waar we erom gevraagd worden ook ondubbelzinnig op tafel. Vandenbosch kent dat standpunt trouwens zeer goed. Minister Ben Weyts, bevoegd voor dierenwelzijn, heeft in dit dossier vorige week overigens zeer correct en terecht gereageerd. Aan die reactie hadden wij niets toe te voegen. En wat de Pontius Pilatushouding van onze veehouders betreft: ik ken alvast geen enkele veehouder wiens hart niet bloedt en wiens bloed niet kookt als hij vaststelt dat zijn dieren – die hij met veel zorg heeft gekweekt – tijdens transport niet behoorlijk behandeld worden.

Een pluim voor onze vrijwilligers die het warme sociale weefsel vormen waarop Vlaanderen terecht trots mag zijn.

Sonja De Becker, voorzitter Boerenbond

Een dikke merci aan al onze vrijwillige bestuursleden

De jaarlijkse Week van de Vrijwilliger is vandaag halfweg. Onze organisatie, de hele Landelijke Beweging met bijna 200.000 leden, steunt en draait op vrijwilligersinzet. Zonder onze bestuursleden-vrijwilligers geen Boerenbond en geen Landelijke Gilden, geen KVLV, geen KLJ en geen LRV. Bij Landelijke Gilden zetten meer dan 6000 bestuursleden zich dag na dag in om boeiende, interessante en plezante activiteiten te organiseren. Deze bestuursleden zijn voor ons ook de vinger aan de pols voor wat leeft op het platteland. Ook bij Boerenbond kunnen wij rekenen op meer dan 2000 bestuursleden, actieve land- en tuinbouwers die zich belangeloos inzetten voor hun collega's-land- en -tuinbouwers. Dat bestuursmandaat is tijdrovend en wordt niet altijd genoeg gewaardeerd, ook niet door de collega's. Zeker in moeilijke tijden en lastige syndicale dossiers zijn zij het die vaak de wind van voren krijgen en die de eerste klappen opvangen. Zij zijn nochtans onze eerste antennes te velde, onze beste verdedigers bij lokale beleidsmensen, onze rechterhand met echte veldkennis … Kortom, zij nemen een cruciale rol op in onze organisatie. Het mooie is dan nog dat de meesten onder hen zich niet enkel in onze organisatie engageren, maar ook in tal van andere verenigingen de handschoen opnemen: van wijkcomités tot ouderverenigingen. Zij vormen op die manier echt het warme sociale weefsel waarop Vlaanderen terecht trots mag zijn. En daarvoor verdienen zij waardering en een dikke pluim, niet enkel in de Week van de Vrijwilliger maar het hele jaar door. Bij deze!