Menu

Op de eerste rij, 6 juli 2018

Terug naar Opinie

Elke week bespreekt voorzitter Sonja De Becker de landbouwactualiteit in ons ledenblad Boer&Tuinder.

Meersporenaanpak waterbeheer: dringend actie nodig

Juni gaat de geschiedenis in als de droogste maand sinds 1976, en de derde droogste maand ooit. Intussen is in een aantal gemeenten en steden al een waakzaamheidsfase (code geel) ingesteld. Dat wil zeggen dat de vraag naar leidingwater het aanbod dreigt te overtreffen en dat men dus aan de inwoners vraagt geen water te verspillen. De voorspellingen wijzen erop dat het nog een tijdje droog zou kunnen blijven. In dat geval zou de situatie voor nogal wat gewassen nijpend kunnen worden. Gelukkig is de situatie wel anders dan vorig jaar toen de droogteperiode veel vroeger begon, waardoor de gewassen amper de tijd hadden om te wortelen. Dat is nu anders. Het voorjaar was op de meeste plaatsen voldoende nat om ervoor te zorgen dat de meeste gewassen diep genoeg geworteld zijn. Ze kunnen dus wel tegen een stootje. Maar té lang mag het allemaal niet meer duren, want dan komen gewassen zoals aardappelen en groenten in moeilijkheden en wordt het ook moeilijk de ruwvoedervoorraad voldoende aan te vullen. Laat ons hopen dat we niet in een situatie zoals vorig jaar verzeild geraken.

Want dat zou pijnlijk duidelijk maken dat er nog maar weinig concreet gebeurd is met de vraag die we toen aan de overheid gesteld hebben om echt én dringend werk te maken van een meersporenaanpak in het waterbeheer. Een meersporenbeleid om onze sector beter te wapenen tegen extreme weersomstandigheden en in breed overleg en met alle betrokken actoren maatregelen uit te werken om de problematiek van wateroverlast en watertekort echt structureel aan te pakken. Boerenbond heeft toen nochtans heel concrete voorstellen op tafel gelegd. Voorstellen zowel voor een efficiënter watergebruik en een echt watervoorradenbeheer als voorstellen voor een betaalbare weersverzekering in combinatie met een blijvende tussenkomst van het Rampenfonds. Tot op vandaag is het Vlaamse beleidsniveau nog niet verder geraakt dan de installatie van een droogte-overleg en een Vlaamse droogtecommissie. Op zich zijn dat een goede initiatieven, maar we hebben wel van in het begin duidelijk gemaakt dat dit geen praatbarak mocht worden of iets dat enkel wakker schiet op het moment dat het te droog of te nat is, maar dat verwacht werd dat hieruit zeer concrete voorstellen zouden komen die door het beleid ook actief ondersteund en uitgerold worden.

In de feiten stellen we vast dat het droogteoverleg het voorbije jaar twee keer bijeenkwam. Het volgende droogte-overleg is gepland op 24 september, helaas na de (droge) zomer … Twee weken geleden is dan de Vlaamse droogtecommissie officieel geïnstalleerd die de informatie-uitwisseling en de coördinatie van maatregelen moet doen bij waterschaarste door droogte. Maar echt concrete stappen met resultaat op het terrein zijn er nog niet gezet. Men wil wel in het voorjaar 2019 tot een geoptimaliseerd draaiboek en afschakelplan komen maar op de vraag om daarbij betrokken te worden, is er nog steeds geen antwoord. Men gaat ook een actieplan Water opmaken, maar ook dat is er nog steeds niet … Dat wordt aangekondigd voor 2021 … Bijzonder teleurstellend allemaal.

Het gaat toch wel zeer langzaam … De enige concrete actie op het terrein in dit verhaal komt tot nu van het provinciaal niveau. In West-Vlaanderen bijvoorbeeld is men – in overleg met alle betrokkenen – actief aan de slag gegaan met een aantal proefprojecten rond waterbuffering. En uit een gesprek dat ik vorige week met de verschillende landbouwgedeputeerden had, blijkt dat ook de anderen actief aan het bekijken zijn wat zij concreet kunnen ondernemen. Misschien wordt het tijd dat het Vlaamse beleidsniveau erkent dat waterbeleid best zo dicht mogelijk bij de beek wordt gevoerd en dat men eindelijk aan de slag gaat met alle betrokken stakeholders om echt concrete stappen te zetten voor een geïntegreerde aanpak van het waterbeheer. In het belang van boer én burger. Wat mij betreft, kunnen de provincies daarin een echte sleutelrol vervullen, als ze daarvoor tenminste de ruimte en middelen krijgen. Wie zei ook alweer dat de provincies geen reden van bestaan meer hebben en beter zouden worden afgeschaft?

Misschien wordt het tijd dat het Vlaamse beleidsniveau erkent dat waterbeleid best zo dicht mogelijk bij de beek wordt gevoerd.

Sonja De Becker, voorzitter Boerenbond

Op werkbezoek in Nederland

Deze week brengt minister Schauvliege een werkbezoek aan Nederland, en ook Boerenbond werd uitgenodigd daaraan deel te nemen. Bedoeling is om te kijken hoe Nederland omgaat met een aantal problematieken die ook in Vlaanderen hoog op de politieke agenda staan. Eén ervan is het mestbeleid. Een ander thema op de agenda is het Nederlandse pachtstelsel.

Over het muurtje kijken is altijd leerrijk –  ik ben benieuwd welke zaken we van onze noorderburen kunnen oppikken … Of net niet … Wordt vervolgd.

Een eresaluut aan secretaris-generaal Jules Van Liefferinge

Sedert 1 juli is Jules Van Liefferinge, secretaris-generaal van het departement Landbouw en Visserij, met pensioen. Ik had een tijdje geleden al de gelegenheid hem te bedanken voor zijn inzet voor de Vlaamse land- en tuinbouwers. Maar ik wil hem ook graag publiekelijk dank je wel zeggen. Hier in deze ‘Op de eerste rij’, waarvan ik weet dat hij dit stukje elke week leest … Bedankt Jules, voor je engagement en al het werk dat je verzet hebt voor onze boeren en tuinders, zowel vanuit de functies die je uitoefende als ambtenaar als van op de verschillende federale en Vlaamse kabinetten van Economie en Landbouw. Altijd had je bij het uitstippelen van het beleid één zaak voor ogen, en dat waren onze boeren en tuinders. Merci en het ga je goed!