Menu

Op de eerste rij, 4 juli 2019

Terug naar Opinie
Elke week bespreekt voorzitter Sonja De Becker de landbouwactualiteit in ons ledenblad Boer&Tuinder.

Sonja De Becker, voorzitter Boerenbond

Europees landbouwmodel op de helling door Mercosur

Na 20 jaar werd eind vorige week een handelsakkoord bereikt tussen de EU en de Mercosurlanden (Argentinië, Brazilië, Paraguay en Uruguay). Deze landen zetten hun invoerheffingen voor Europese auto’s en machines op nul in ruil voor een aanzienlijke bijkomende toegang tot de Europese markt voor hun rundvlees, kippenvlees en suiker. Dat terwijl ze nu al flinke hoeveelheden afzetten op de Europese markt en de Europese rundvleesprijzen allang onder druk staan. De toegift van 99.000 ton rundvlees vanuit de Mercosur zal die druk alleen maar verhogen. Ook de Europese suikersector kreunt nog steeds onder de liberalisering van het Europese suikerbeleid. De soepelere toegang van sterk gesubsidieerde suiker uit de Mercosurlanden zal de oneerlijke concurrentie nog extra op scherp stellen. Maar vooral de pluimveesector moest in de laatste rechte lijn naar een akkoord nog serieus slikken, met extra toegang voor 180.000 ton kippenvlees.

Het is dus even duidelijk als eenvoudig: de Europese landbouwsector betaalt de prijs voor vrijhandel in goederen en diensten. Europese auto’s en machines werden uitgewisseld voor koeien, kippen en suiker uit de Mercosurlanden.

Daarbovenop komt dan nog eens het grote verschil in landbouwmodel én in normen en standaarden. Het zullen niet de kleine boeren, maar wel de grote industriële bedrijven uit de Mercosur zijn die de export richting Europa zullen invullen en de familiale Europese landbouwbedrijven zullen beconcurreren. Daarenboven zijn de normen ginds op het vlak van traceerbaarheid, voedselveiligheid, sanitair en fytosanitair, dierenwelzijn … niet te vergelijken met de onze. Met andere woorden, terwijl Europa onze boeren allerlei eisen oplegt, zijn die eisen bij het sluiten van handelsakkoorden plots niet meer belangrijk. Zelfs al wordt er woorddienst geleverd en gesteld dat er afspraken gemaakt zijn rond milieubescherming, duurzaamheidsdoelstellingen en werknemersrechten – iedereen weet dat de controles daarop zo lek als een zeef zijn.

De Europese landbouwsector betaalt de prijs voor vrijhandel in goederen en diensten.

Sonja De Becker, voorzitter Boerenbond

Het is gewoonweg onbegrijpelijk en hallucinant dat via dit handelsakkoord de deur geopend wordt voor producten en productiemodellen die mijlenver af staan van de Europese standaarden rond landbouw en voeding, terwijl net hier in Europa een verhit debat woedt over het verder vergroenen van de Europese landbouw en geëist wordt dat wij nog sterker inspelen op allerlei maatschappelijke verwachtingen. De Europese boeren, burgers en consumenten willen staalharde garanties dat het Europees lastenboek wordt nageleefd, ook bij invoer.

Europees landbouwcommissaris Hogan zag de bui natuurlijk hangen en belooft de Europese landbouwers 1 miljard euro compensaties indien onze markten door dit akkoord ontregeld zouden geraken. Los van de vraag waar die 1 miljard dan plots vandaan zou moeten komen (uit het landbouwbudget of plots toch extra budget?) en welke maatregelen daarmee dan wel zouden worden gefinancierd, is er bij ons meer dan gerede twijfel of de Europese Commissie wel in staat is om snel te schakelen als het fout gaat in de markt. De ervaringen uit het verleden (Afrikaanse varkenspest, de varkens- en melkcrisis enzovoort) zijn in deze niet vertrouwenwekkend … De beloofde 1 miljard is dan ook niet meer dan een pleister op een houten been. Bovendien stelt zich de vraag of dit nu de nieuwe Europese techniek wordt, bij elk handelsakkoord een soort stervensbegeleiding goedkeuren? Dan zijn we met onze Europese familiale landbouw op een hoopgevend en toekomstgericht spoor beland …

De komende maanden moet dit akkoord goedgekeurd worden door de Europese raad van regeringsleiders en door het Europees Parlement. Op hetzelfde moment zullen ook knopen doorgehakt moeten worden over het Europees meerjarig financieel kader en het gemeenschappelijk landbouwbeleid. We zullen de Europese parlementairen en de betrokken ministers, samen met onze Europese koepel COPA, op hun verantwoordelijkheid wijzen. De Europese landbouwsector kan niet drie keer het kind van de rekening worden: sterke druk vanuit de Mercosur op onze markt, minder budget voor landbouw en een veeleisender landbouwbeleid. Zonder de nodige garanties, evenwichten en compensaties dreigt het Europese familiale landbouwmodel het onderspit te delven.

Meer informatie