Menu

Terug naar Opinie >Op de eerste rij, 20 april 2017

Op de eerste rij, 20 april 2017Terug naar Opinie >

Alle sectoren
Alle regio's

Elke week bespreekt voorzitter Sonja De Becker de landbouwactualiteit in ons ledenblad Boer&Tuinder.

Opgepast voor Ecokwadraat!

‘Krijg je de vraag om samen te werken met Ecokwadraat? Opgepast!’. Dat staat als waarschuwing te lezen in een nieuwsbrief van Natuurpunt aan hun vrijwilligers. Het gaat verder als volgt: ‘Werd ook jouw afdeling benaderd door Ecokwadraat, dat landbouwers ondersteunt in landschaps- en natuurbeheer? Kreeg je de vraag om je samenwerking met individuele landbouwers stop te zetten en in de plaats met Ecokwadraat samen te werken? Met andere woorden om het beheer van je natuurgebied aan Ecokwadraat over te laten? Opgepast! We werken graag samen met landbouwers maar via direct contact. Dat geeft de beste resultaten en je behoudt de controle over je gebied. Daarom: ga liever niet in op het aanbod van Ecokwadraat en neem meteen contact op met je bewegingscoach’. Zo staat het er letterlijk.

Groot alarm dus blijkbaar bij Natuurpunt – zo zeer zelfs dat op een recente raad van bestuur van Natuurpunt de kwestie ter sprake kwam en formeel standpunt werd ingenomen om Ecokwadraat op de zwarte lijst te zetten als het gaat over natuurbeheer. 

Even ter situering, Ecokwadraat ofwel voluit het Agrobeheercentrum Eco2 begeleidt agrobeheergroepen. Dat zijn groepen van landbouwers die gebiedsgericht samenwerken rond landschaps- en natuurbeheer. In de vzw zijn naast de agrobeheergroepen zelf ook de landbouworganisaties vertegenwoordigd. De landbouwadministratie, VLM en ANB (Agentschap voor Natuur en Bos) zetelen er met raadgevende stem. Op die manier wordt binnen het ABC Eco2 de brug geslagen, zowel tussen de landbouw- en de natuursector als tussen praktijk en beleid. Met andere woorden, Ecokwadraat wordt gedragen vanop het terrein en gesteund vanuit het beleid.

Intussen kan Eco2 dankzij zijn werking op heel wat erkenning rekenen en is het ook een veelgevraagde partner in tal van PDPO-, Leader-, IWT- en andere projecten. Eind vorig jaar is de vzw ook erkend als gewestelijke thematische natuur- en milieuvereniging. Hierdoor erkent de Vlaamse overheid Eco2 formeel als kenniscentrum in het agrarisch landschaps- en natuurbeheer.

En met die verdere uitbouw van Eco2 begint Natuurpunt het blijkbaar meer en meer te nijpen … Kapers op de kust, zo voelen zij het duidelijk aan. Een nieuwe speler op de markt van het natuurbeheer waar men zich tot op heden heer en meester voelde en zich het alleenrecht toe-eigende. En nu nog concurrentie vanuit de landbouwhoek zelf!

En dan schermt men met allerlei drogredenen en verdachtmakingen om die nieuwe speler op het terrein toch maar maximaal buiten te sluiten. Zo wil Natuurpunt graag samenwerken met individuele landbouwers maar niet met groepen van landbouwers want in dat laatste geval ‘verliezen ze de controle over het beheer’ … Wat een onzin. Afspraken zijn afspraken, of het nu gaat over één persoon of een groep. Of nog, als ze samenwerken met agrobeheergroepen en met Eco2 komt er een pak administratieve rompslomp bovenop … Zij die de giftige pen vasthielden hebben duidelijk nog nooit met Eco2 samengewerkt. 

Of ze wijzen op een gentlemen’s agreement tussen natuur en landbouw waarbij het beheer van de natuurgebieden zou gebeuren door de terreinbeheerders (ANB, erkende terreinbeherende verenigingen en de eigenaars) en de biodiversiteit in het agrarisch gebied de taak zou zijn van landbouwers, weliswaar liefst binnen een Regionaal Landschap … Met andere woorden, landbouwers hebben zich niet te moeien in natuurgebied, maar in landbouwgebied moet ook het Regionaal Landschap (waarin Natuurpunt veel ruimer vertegenwoordigd is dan de landbouw) zijn zeg hebben … 

Het echte probleem bij Natuurpunt zit in het verlies van de alleenheerschappij op het terrein.

Sonja De Becker, voorzitter Boerenbond


Van dat zogenaamd gentlemen’s agreement is trouwens ook niet veel te merken als we zien met welke gretigheid er nog steeds agrarisch gebied wordt opgenomen in de visiegebieden van natuurreservaten of bij discussies over het beheer van restgronden in ruilverkavelingen van, jawel, landbouwgebied.
Allemaal drogredenen als je het mij vraagt. Het echte probleem bij Natuurpunt zit in het verlies van de alleenheerschappij op het terrein. Dat is waar het schoentje wringt en waarom Natuurpunt zich weert als een duivel in een wijwatervat. Het decreet van 2014 waarbij Vlaanderen besliste om een eind te stellen aan die alleenheerschappij door gesubsidieerd natuurbeheer open te stellen voor alle actoren, is duidelijk nog niet verteerd. 

Daarom een oproep aan alle overheden en partners, zowel Vlaams, provinciaal als gemeentelijk: doorprik dit machtsspelletje en geef ook aan de agrobeheergroepen een eerlijke kans om aan landschaps- en natuurbeheer te doen in Vlaanderen. De natuur en het landschap zal er enkel wel bij varen, zowel binnen als buiten natuurgebieden. Gelukkig zijn er heel wat Regionale Landschappen en ook lokale afdelingen van Natuurpunt die zich niks aantrekken van het gebod uit Mechelen en die wel inzien hoeveel meerwaarde er kan zitten in een goede samenwerking met agrobeheergroepen.