Menu

Op de eerste rij, 10 december 2020

Terug naar Opinie
Elke week bespreekt voorzitter Sonja De Becker de landbouwactualiteit in ons ledenblad Boer&Tuinder.

Sonja De Becker, voorzitter Boerenbond

Geen politieke koehandel in klimaatbeleid

Momenteel discussiëren de Europese regeringsleiders over een verhoging van de Europese klimaatdoelstellingen. Tot nu werkt de Europese Unie aan een reductie van 40% broeikasgasemissies, maar de Europese Commissie heeft voorgesteld om dit ambitieniveau te verhogen naar een reductie van 55% in 2030 en klimaatneutraliteit in 2050. Dat vraagt het akkoord van de lidstaten. Hoewel de nieuwe federale regering zich onmiddellijk inschreef in deze nieuwe ambitie, vergt onze staatsstructuur dat zowel Vlaanderen als Wallonië zich hiermee akkoord verklaren. Vooral voor Vlaanderen is dit een moeilijk debat, want elke verhoging betekent bijkomende, zware inspanningen.

We willen als sector niet als pasmunt ingezet worden voor een verhoogd klimaatengagement van Vlaanderen.

Sonja De Becker, voorzitter van Boerenbond

En verrassing, of toch niet? De eerste sector waar sommigen in Vlaanderen dan naar kijken voor die bijkomende inspanningen is de landbouwsector. Het is geen toeval dat plots in de media berichten opduiken over scenario´s waarbij de Vlaamse veestapel met 40% zou moeten worden afgebouwd om de klimaatdoelstellingen te bereiken. Het is meer dan overduidelijk dat zo’n scenario louter op ideologie gebaseerd is. De Vlaamse veehouderij is verantwoordelijk voor amper 6% van de Vlaamse broeikasgasemissies – de potentiële klimaatwinst van een afbouw met 40% is dus zeer beperkt. Daarnaast is en blijft het toch opvallend dat telkens opnieuw enkel van landbouw gevraagd wordt om activiteiten te stoppen om uitstoot te beperken. Van geen enkele andere sector wordt zoiets gevraagd. Uiteraard willen ook wij werken aan het reduceren van onze uitstoot – en dat doen we trouwens in de praktijk al en mét resultaat (in tegenstelling tot andere sectoren) maar geef ons de kans, net zoals alle andere economische sectoren, om zelf te bepalen hoe we dat best en op een haalbare manier doen. Wij zullen dus niet aanvaarden dat we als sector ingezet worden als pasmunt voor een verhoogd klimaatengagement van Vlaanderen!

Boerenbashen op de politieke agenda

Vorige week was er in de commissie Landbouw van het Vlaams Parlement een levendig debat over ‘boerenbashen’. Aanleiding waren een aantal actuele vragen van parlementairen over de recente rondetafel ‘welbevinden van land- en tuinbouwers’. Recent onderzoek toont aan dat verschillende factoren oorzaak zijn van het feit dat het mentaal welzijn van veel land- en tuinbouwers onder druk staat. Dit gaat van complexe regelgeving, financiële onzekerheid, beroepsrisico’s, tot een zwakke onderhandelingspositie in de keten. Ik heb zelf tijdens de bewuste rondetafelconferentie heel expliciet verwezen naar nog een andere belangrijke oorzaak: agri- of boerenbashen. Of het nu gaat over klimaat, dierenwelzijn, het vergunningenbeleid, de bedrijfsstructuur of verdienmodellen van onze land- en tuinbouwers,  ik stel vast dat sommigen met de regelmaat van de klok bewust en zeer gestroomlijnd heel eenzijdige boodschappen over onze sector in de markt zetten. Boodschappen waarbij verkeerd cijfermateriaal wordt gebruikt en waarbij bewust, maar zeer subtiel, de sector maar ook bijvoorbeeld wijzelf als organisatie ‘geframed’ worden in een welbepaalde richting. Daarbij deinst men er niet voor terug om ook getuigenissen van individuele boeren en tuinders zodanig te knippen en plakken dat zij zich meer dan gepakt voelen. Ik ben blij dat ook minister Crevits in de commissie Landbouw zeer duidelijk positie innam tegen dit agribashen en erop wijst hoe diep dit soort van praktijken inhakt op de landbouwfamilies die zich elke dag met hart en ziel inzetten. Ze riep – zeer terecht – op om minstens met meer respect te spreken over de land- en tuinbouwsector. Ik kan deze oproep alleen maar ondersteunen. Van mening verschillen mag en kan, maar praat met ons in plaats van over ons. Neem de moeite om onze mooie sector echt te leren kennen en heb vooral respect voor het werk van onze boeren en tuinders én voor hen als persoon en als gezin. Dan zullen heel velen onder hen, en ook wij, graag het eerlijke gesprek hierover aangaan, los van ideologische en politieke agenda’s.

Meer informatie