Maureen in de zetel met feestvierende boerinnen

2026 is door de Verenigde Naties uitgeroepen tot ‘Jaar van de boerin’. Maureen Vanherberghe, ambassadrice van Dag van de Landbouw, zette zich daarom met plezier in de zetel samen met enkele vlotte boerinnen. Eén ding is heel duidelijk: een boerin is zó veel meer dan “de vrouw van”. Boerinnen anno 2026 zijn onderneemsters en harde werksters, zowel op als naast het bedrijf.

Boerin én onderneemster is Loe. Samen met haar vriend Seppe stampte zij Kruidenkwekerij Moes uit de grond. Jawel, dat lees je goed! Een pak jeugdig enthousiasme aangevuld met een meer dan behoorlijke ondernemersdrive en deze twintigers runnen hun bedrijf in de tuinbouwsector. Loe en Seppe dachten er goed over na hoe ze elk hun eigen sterktes het best kunnen inzetten. Seppe vind je het vaakst op het veld. Loe zorgt voor de volgende stap in de keten: van veld tot bord. “Seppe zorgt voor de technische en praktische kant van de kruidenkwekerij, ik ben meer bezig met het verhaal errond.”

“Op een tractor zitten, zal je mij niet snel zien doen. Maar ik werk wel mee bij het oogsten en planten bijvoorbeeld, terwijl ik een andere dag misschien vooral in de keuken sta. Het verhaal om de kruiden van de grond naar het bord te brengen, probeer ik te verwerken in workshops en botanische diners. Daarnaast is er een luikje dat ik wel eens onderschat: financiën, boekhouding, personeelszaken ... En daarnaast is er het creatieve luik, ook enorm belangrijk in een bedrijf als het onze!”

“De boerin wordt vaak nog gezien als de vrouw achter de boer, en dat cliché wil ik doorbreken met Kwekerij Moes. Wij zijn met twee het gezicht van ons bedrijf. Ieder met zijn eigen rol, maar wel allebei met een even belangrijk rol binnen het bedrijf.”

Christine runt samen met haar echtgenoot Paul aardbeienbedrijf Prinsheerlijk. Met zo’n naam kan het niet anders dan dat Christine zich de koningin te rijk voelt op het bedrijf! De werkdagen zijn lang en in de zomer wordt er vroeg gestart, maar dat loont. “We moeten goed voor de plant zorgen, zodat hij goed kan presteren.”

“Mijn man en ik zijn evenwaardige partners op het bedrijf. Wij moeten samenwerken en goed kunnen af te spreken. In de loop van de ochtend zoeken we mekaar op, drinken we samen een koffietje en bekijken we wat er die dag moet gebeuren. Wij staan naast mekaar in de leiding van het bedrijf. We hebben wel andere taken, dus er liggen natuurlijk wel andere accenten in hoe wij ons werk doen. Paul houdt zich vooral bezig met de technische kant, ik met het personeel en de werkverdeling. Ik denk dat we als boerin meer en meer een manager en planner geworden zijn. Ook administratie vraagt kostbare tijd.”

“Het fijnste aan boerin zijn vind ik dat ik elke dag in de natuur mag zijn. We leven mee met de seizoenen. De zomer is een heel intens ritme, in de winter is onze dag ook gevuld maar de dagen zijn - ook letterlijk - korter en dat brengt ons een beetje meer rust. Ik vind het een voorrecht dat ik mag werken in het licht.”

​Kelly runt samen met haar echtgenoot Kevin Aardappelen Bertens. Zoals de naam al doet vermoeden, focust hun bedrijf zich op de teelt van patatjes. Hoewel Kelly een boerendochter is, was ze niet meteen van plan om hetzelfde carrièrepad te volgen. Maar de liefde leidde haar niet enkel naar Kevin, maar ook naar het aardappelveld. “Vroeger stond de boerin misschien meer achter de boer, nu staat ze er echt wel naast. Wij beslissen als boerin mee in alles - en hebben misschien zelfs het laatste woord!”

“Geen enkele dag is hetzelfde, maar mijn taken als mama komen altijd op de eerste plaats. Eens de drie kinderen naar school zijn, begin ik aan mijn taken op de boerderij. Ik focus mij daarbij op de thuisverkoop. En als Kevin mij nodig heeft, ga ik ook bij hem helpen.” Een boerin als manusje-van-alles dan? “Ja, dat klopt! Wij doen alles. En het werk stopt nooit. Soms moeten we tegen onszelf zeggen: ‘t is tijd om ermee te stoppen. Anders zijn we ‘s avonds laat en misschien zelfs ‘s nachts nog bezig.”