Menu

Zwerfvuil kostte me mijn beste prijsbeest

Terug naar Boer in de kijker

Stijn Veulemans

Glabbeek (Vlaams-Brabant)
Stijn Veulemans runt samen met vader Gilbert een vleesvee- en akkerbouwbedrijf met een traditie van genetica van een topkwaliteit. Ze houden 50 Belgisch wit-blauwe runderen en telen 50 ha tarwe, spelt, mais en gras.
Stijn Veulemans en zijn vader Gilbert zijn geen onbekenden in de Belgische wit-blauwfokkerij. Vorig jaar moesten ze topkoe Ivoire van de Bareelhoeve afgeven als gevolg van metaal in het ruwvoeder.

Wie Stijn niet kent van prijskampen uit de fokkerijwereld of als provinciaal voorzitter van CRV, kent hem misschien van zijn hoofdberoep bij het ILVO. Het wit-blauwe ras zit Stijn in het bloed, want zijn grootvader Paul was een van de voortrekkers die inzetten op de pure dikbilgenetica, in de tijd dat dubbeldoel nog populair was in Vlaanderen. Gilbert zette na de dood van zijn vader in 75 het bedrijf voort en bleef de genetica optimaliseren. Vandaag zit ook Stijn in hoeve Bareelhof en hij heeft dezelfde passie voor het ras. “We nemen geregeld deel aan prijskampen, met succes. Meer dan vijftig jaar aan kennis en sterke bloedlijnen zijn een groot voordeel. We mesten zelf geen dieren af, maar richten ons echt op de fokkerijverkoop, zowel genetisch materiaal als dieren.”

Hoe zie je de toekomst van het Belgisch wit-blauw evolueren?

“Dat is een moeilijke vraag. Het vleesgebruik is aan het dalen en de veehouders krijgen steeds meer kritiek in het klimaatdebat. Maar tegelijk is het Belgisch wit-blauw het meest ecologische ras dat er bestaat. Het vlees is mager en smakelijk en de dieren zijn zeer productief. Vlaanderen heeft heel intensieve landbouw, hoge grondprijzen en weinig beschikbare ruimte. Ik vind dat je de meest economische dieren moet zetten op die waardevolle grond. In streken waar meer grasland ter beschikking is, zijn andere, meer extensieve rassen natuurlijk ook waardevol. Daarnaast is er een zeer grote vraag uit het buitenland naar geneticaproducten van Belgisch wit-blauw. Ondanks de weinig motiverende reacties van bepaalde groepen en de media, denk ik dus dat er wel degelijk een toekomst is voor het ras.”

Vorig jaar moest je een van jullie toppers, Ivoire van de Bareelhoeve, afgeven. Dat was waarschijnlijk erg frustrerend.

“Inderdaad. Ivoire was 4,5 jaar oud en ze was op dat moment het beste dier van onze stal. Ze werd nationaal kampioen en bracht zeer goede nakomelingen voort. Vier daarvan werden zelfs in hetzelfde jaar kampioen. We merkten meteen dat er iets mis was: geen eetlust, blijven liggen, kreunen … We zagen dat ze pijn had. We zijn met Ivoire nog naar de dierenkliniek in Merelbeke gereden, maar het mocht niet baten. Zelfs een antibioticakuur kon de ontsteking veroorzaakt door metaalstukjes in de darmen niet meer genezen. Het is een pijnlijke dood, want het metaal veroorzaakt abcessen en bloedingen in de ingewanden. De economische waarde van Ivoire is moeilijk te meten, want haar fokwaarde was heel groot. Het was trouwens niet de eerste keer dat we het meemaakten, want vijf jaar geleden verloren we al een koe, een maand voordat ze moest kalven.”

Heb je het zwerfvuilprobleem groter zien worden?

“Het wordt echt jaar na jaar erger. Ik weet niet precies waar het probleem zit. Nonchalance? Luiheid? Het is een feit dat we overal zwerfvuil zien, vooral in rustige wegjes en langs hoge bermen. Flesjes, blikjes, maar ook volle zakken met afval. Het is niet gemakkelijk om een schuldige aan te wijzen. Mensen wijzen vaak naar wielertoeristen, maar ik zie hen hier geen grote zakken vuil deponeren.”

Zijn er manieren om je dieren te beschermen tegen afval in het ruwvoeder?

“Net als veel landbouwers lopen wij alle kanten af om afval te rapen voordat we maaien, maar je bent nooit helemaal zeker dat er niets in het voeder terechtkomt. Veel hakselaars hebben vandaag wel een detector voor metaal, maar dat is geen oplossing voor aluminium blikjes. Ik overweeg om bij de koeien via de slokdarm een magneet in de maag te brengen. Die trekt dan de ijzerdeeltjes aan, maar ook dat is geen oplossing voor aluminium.”

Wat is er nodig om sluikstorters wakker te schudden?

“Campagnes als die van Boerenbond en Landelijke Gilden in samenwerking met Mooimakers zijn zeker goed. De antizwerfvuilbordjes langs de weg maken voorbijgangers attent op de schade die zwerfvuil kan veroorzaken. Maar misschien moeten we mensen ook confronteren met de harde realiteit, zoals beelden van dieren die sterven door metaalstukjes in hun maag. Ook camera’s op probleemplaatsen zouden kunnen helpen. Het probleem van het zwerfvuil is niet eenvoudig op te lossen, maar bewustwording is alvast een eerste stap.”

Meer boeren in de kijker

In 2014 won Yves De Bie de innovatiecampagne met de ontwikkeling van een nieuwe konijnenkooi. Zit jij al een tijdje te...
Céline Van Kerschaver is 23, enthousiaste boerendochter en sinds kort ook de nieuwe internationaal vertegenwoordiger...
Warm, eerlijk en puur. Drie woorden waarmee we Martine Kinnart en haar Melkerhei kunnen omschrijven. Doe daar ook maar...