Menu

Voor Luc Reyntjens is de koers een tweede natuur geworden

Terug naar Boer in de kijker
Sector: 
Regio: 

Luc Reyntjens

Zulzeke (Kluisbergen, Oost-Vlaanderen)
Melkvee, akkerbouw en voedergewassen.
Voor Luc Reyntjens is de koers een tweede natuur.

Patrick Dieleman

Kluisberg, Kruisberg, Pater- en Koppenberg, om nog niet te spreken van de Oude Kwaremont. Ieder jaar duiken die roemruchte namen op in de speculaties voorafgaand aan de voorjaarsklassiekers, en uiteraard in de verslagen over het wedstrijdverloop nadien. Maar hoe valt er te leven en te werken in een regio die deel uitmaakt van het Vlaamse collectief onderbewuste? Luc Reyntjens uit Zulzeke (Kluisbergen) leek ons de geknipte man om dat aan te vragen. Zijn melkveebedrijf ligt aan de voet van de Hotondmolen, die letterlijk boven zijn erf uittorent.

Om het even te situeren: wanneer zich in de Ronde van Vlaanderen een selecte kopgroep wist te vormen tijdens de beklimming van de Kruisberg, gaat die via de klim van de Hotond richting Kwaremont, waar de koers nogal eens in zijn definitieve plooien wordt gelegd door een van de favorieten.

“Er passeren hierboven meerdere koersen”, legt Luc uit. “We liggen hier ideaal: de Côte de Trieu (Knokteberg), Paterberg, Oude Kwaremont en Kruisberg liggen slechts op enkele kilometer van hier. Tijdens de Ronde van Vlaanderen nemen we de shuttlebus om te gaan kijken in Kwaremont, waar het oudercomité van het plaatselijke schooltje voor wat drank zorgt. We zien daar veel bekenden, het is er altijd gezellig. En we maken ook wel eens een toertje langs de campers en de VIP-tenten.”

Kosten en baten

En brengen de koersen ook ongemakken mee? “In heel wat straten geldt er eenrichtingsverkeer”, reageert Luc, “we hebben dan het voordeel dat we alle kleine wegen kennen en toch op onze bestemming geraken.” Maar het is al heel de week voorafgaand aan het evenement druk, niet alleen door de ploegen die het parcours verkennen en door de vele cyclosportieven, die zich een dagje wielerkampioen wanen. “Op de Kwaremont begint het bouwen van de VIP-tenten al zes weken voordien. En er zijn ook nog kleinere evenementen waarvoor de tenten pas de week voordien gebouwd worden. We gaan de laatste dagen voor de Ronde niet met machines de weg op. Zo vermijden we ongevallen. We hebben ermee leren leven, dat is een tweede natuur geworden.” Links en rechts is er een collega die een centje kan verdienen aan de Ronde, niet alleen door de VIP-locaties. “Hier in de buurt is iemand die op zijn grasveld standplaatsen voor campers verhuurt. Dat is daar een Vlaamse kermis. Je moet er vroeg bij zijn om je plaats te boeken.”

Bedrijf

Luc werkte eerst 15 jaar bij een loonwerker en in de wegenbouw, vooraleer hij in 2004 het bedrijf overnam. Zijn echtgenote Sylvie werkt fulltime buitenshuis als boekhouder voor het Regionaal Landschap Vlaamse Ardennen wordt ze wel eens aangesproken voor haar kennis over landbouw. Hun zoon Thibaud studeert industrieel ingenieur bouwkunde, maar werkt heel graag mee op het bedrijf. Tijdens ons gesprek was hij mengmest aan het voeren als afwisseling tussen alle online lessen door.

Tijdens ons gesprek blijkt boeren in de Vlaamse Ardennen niet alleen rozengeur en maneschijn met zich mee te brengen. Aanvankelijk kleurde het bedrijf rood in het PAS, wegens een bos vlak achter de huiskavel. Dat werd herleid tot oranje, en ondertussen heeft Luc nog een omgevingsvergunning tot 2035. Maar het is voorlopig onduidelijk of er nog een toekomst is weggelegd voor Thibaud op dit nochtans mooie bedrijf, dat al dateert uit 1756.

Belangenbehartiging

Via het PAS komen we naadloos bij de streekdossiers. Luc is voorzitter van de bedrijfsgilde Kluisbergen en van de regioraad Oudenaarde, en vertegenwoordigt zijn regio in het provinciaal bestuur van Boerenbond – waarvan hij ondervoorzitter is – en in de Bondsraad. En uit zijn verhaal blijkt hoe gepassioneerd hij daarmee bezig is.

“We doen hier in de regio aan circulaire landbouw. We telen onze voeders en de mest van ons rundvee gebruiken we om het land vruchtbaar te houden. De meeste boeren hebben zelfs mest te kort. De meeste koeien gaan hier nog buiten, dat is toch ook wat ze graag zien. En je hebt hier geen grote bedrijven, dit zijn uitgesproken familiale bedrijven. Zelfs groene bedrijven hebben hier geen zekerheid meer.” Een van de oorzaken is het dossier ‘Rond Ronse’, dat de mobiliteitsproblematiek van de N60 wil oplossen en bijdragen tot het realiseren van de openruimtedoelstellingen. Onder meer 350 ha bijkomende bebossing zal vooral zwaar doorwegen in Maarkedal en Kluisbergen.

We betwijfelen de meerwaarde voor de natuur van stroken bos van 50 meter breed dwars door het landbouwgebied.” Begin februari waren er drie informatiesessies voor landbouwers, nu noodgedwongen als webinar. Luc volgde ze alle drie, om de stem van de landbouw te laten horen. “Reageren in een webinar is voor velen een drempel. Het draagvlak is hier lokaal heel klein, uiteraard bij de landbouw, maar ook in de rest van de maatschappij. Iemand van ANB had gezegd: ‘Ik zou liever hebben dat het een streekgevoel is, dan dat het een doel is van de overheid.’ Ik heb daarop via de chat gerepliceerd – want ze lieten me niet meer aan het woord – dat ik het gevoel had, dat dit een natte droom is voor enkelen maar een nachtmerrie voor de meerderheid. Ze hebben daar niet meer op gereageerd, maar ik denk dat ze het gesnapt hebben.”

Vanuit het projectteam minimaliseren ze de impact. Iemand vertelde op de vergadering dat het bekeken over de oppervlakte van vier gemeenten maar 1% van het grondgebied is. “Hij misrekende zich”, zegt Luc met aandrang. “Hij vergat dat het op de 12.000 ha van Kluisbergen en Maarkedal 3% is. Je kan ook zeggen dat 350 ha hier in de Vlaamse Ardennen het equivalent is van zeven gemiddelde bedrijven, die elke dag voor gezond en veilig voedsel zorgen. Herinner je het begin van de coronacrisis, toen de mensen dachten dat er geen toiletpapier meer ging zijn? Ik wil niet weten hoe de mensen zullen reageren als ze gaan denken dat er geen voedsel meer zal zijn. We zien hier nu enorm veel wandelaars. Mensen komen speciaal uit de Kempen naar hier voor het open karakter van het landschap. We merken tijdens de zomer ook enorm veel appreciatie voor onze koeien, die op de weide lopen. We krijgen bijna nooit negatieve reacties van mensen die even moeten wachten, wanneer onze koeien de straat over moeten, integendeel. Als ik hen vraag hoe ze het vinden dat hier overal bos moet komen, reageren de meesten dat het doodjammer zou zijn. In feite is het spijtig dat dergelijke dossiers boeren en natuurliefhebbers uit elkaar drijven. We hebben eigenlijk hetzelfde doel, we moeten alle twee van de natuur leven.”

Meer boeren in de kijker

Gert en Lieve zijn allebei van boerenafkomst. Zowel de ouders van Gert als die van Lieve baatten een gemengd bedrijf...
In het West-Vlaamse Vleteren – waar ’s werelds beste bier gebrouwen wordt – baten Gerdy Leuridan en...
Kaasmakerij De Moerenaar ligt in een prachtig open poldergebied in de Westhoek. Tijs Dewicke nam eind 2015 de...