Menu

Je levensvisie moet kloppen

Terug naar Boer in de kijker
Sector: 
Regio: 

Klaas en Teja Devreese-De Prins

Leffinge (West-Vlaanderen)
Klaas en Teja Devreese-De Prins zetten twee jaar geleden noodgedwongen de stap naar bio. Sinds oktober hebben ze het officiële biocertificaat.

Klaas Devreese en zijn vrouw Teja baten sinds 2012 een melkveebedrijf uit in Leffinge, een deelgemeente van Middelkerke. Nochtans kon Klaas het varkensbedrijf van zijn ouders overnemen, maar hij was meer geïnteresseerd in koeien. Daarom ging hij op zoek naar een bedrijf dat hij kon overnemen. Het bedrijf waar Klaas en Teja nu boeren, kwam ter beschikking na de echtscheiding van de vorige eigenaars. Toen melkerij FrieslandCampina in november 2015 de helft van zijn Vlaamse leveraars afstootte, moesten er zware beslissingen genomen worden op het bedrijf van Klaas en Teja. Het werd uiteindelijk een omschakeling naar biomelk. Sinds oktober vorig jaar hebben ze het officiële biocertificaat.

Het stond zeker niet in de sterren geschreven dat Klaas en Teja in de melkveehouderij zouden terechtkomen. Klaas, zoon van een varkenshouder, en Teja die niet van boerenafkomst is, hadden echter een zwak voor koeien. Ze waren dan ook erg blij dat ze in Leffinge een melkveebedrijf met 48 ha grond vonden. In januari 2012 startten ze met 65 melkkoeien. Het bedrijf had ruim voldoende grond en melkquotum voor dit aantal dieren. In 2013 huurden ze buiten de bedrijfszetel een stal bij voor het jongvee zodat ze de jongveestal op het erf helemaal konden gebruiken voor melkkoeien. Zo konden ze uitbreiden tot 100 melkkoeien op een oppervlakte van 60 ha. Het grote probleem was dat de melkprijzen in die periode relatief laag tot zeer laag waren waardoor er weinig financiële ademruimte overbleef. Maar het ging doordat Teja buitenshuis bleef werken.

En toen kwam de beslissing van FrieslandCampina. Waar dit bedrijf in juni 2015 nog alle leveraars verzekerde dat ze alle melk zouden blijven afnemen, kwam in november het bericht dat men in het kader van een herstructurering de helft van zijn Vlaamse leveraars opzegde. Klaas en Teja waren bij de pechvogels en moesten op zoek naar een nieuwe afnemer. Dit was geen sinecure, want de prijzen waren op dat moment erg slecht en men zat eigenlijk nergens te wachten op bijkomende melk.

Het werd een proces van wikken en wegen, maar met de hulp van cijfers die ze gelukkig uit hun bedrijfseconomische boekhouding bij Boerenbond (Tiber) konden halen, zagen ze dat er een mogelijkheid was om naar biomelk over te schakelen. Samen met melkveeconsulent Jan Halewyck maakten ze een kostprijsberekening van de omschakeling. Het zou hen alles samen ongeveer 65.000 euro kosten, vooral door de hogere krachtvoederprijs (x 2 tegenover gangbaar krachtvoeder). Daartegenover stond een veel hogere melkprijs. Toen alles gewikt en gewogen was, bleek de beslissing niet zo moeilijk. De omschakeling zou er komen.

Aangezien melkkoeien al na zes maanden biomelk kunnen produceren (mits aangepaste voeding natuurlijk) was dit de snelste manier om er weer bovenop te geraken. Dat de gronden een ‘ontluizingsperiode’ van anderhalf jaar moeten ondergaan voordat ze ook biogecertificeerd zijn, was wel een moeilijkheid, maar dat is intussen ook achter de rug.

Het grote verschil zit in de prijs voor biomelk, die ligt immers gevoelig hoger dan die voor gangbare melk. Dit is op zich niet zo verwonderlijk, gezien het tekort aan bio op de Belgische markt. Een ander belangrijk gegeven is dat elk jaar in het najaar de melkprijs voor het hele volgende jaar vastgelegd wordt. Iedereen weet dus precies waar hij aan toe is. Klaas stelde al lachend vast dat hij nu al de melkprijs van zijn biomelk voor volgend jaar kent, terwijl hij nog wacht op de prijs van zijn gangbare melk die deze maand geleverd is.

Een probleem was nog dat er op het bedrijf zelf te weinig grond was om voor 100 koeien voldoende biovoeders te produceren. Daarom werden de ouders van Klaas ingeschakeld, die in Reninge rond het varkensbedrijf nog grond hadden. Ook deze grond werd omgeschakeld naar bio. Dit kwam trouwens goed uit, want de grond daar is beter geschikt om er maïs op te telen dan de zware poldergrond in Leffinge. Deze laatste is dan weer perfect voor gras-klavergrasland, wat de norm is voor biomelkveehouderij.

De melk wordt nu geleverd aan Biomelk Vlaanderen, een kleine boerencoöperatie die het grootste deel van de biomelk in Vlaanderen ophaalt en verwerkt. Samen met Biolait Wallonie vormen ze de coöperatieve vennootschap Biomilk.be. Momenteel haalt Biomilk.be de gecertificeerde melk op bij meer dan dertig bedrijven, die dan verwerkt wordt door een aantal zuivelverwerkers die biokaas en andere bioproducten produceren.

Voor Klaas en Teja voelde omschakelen naar bio een beetje als thuiskomen. Het kringloopdenken dat vervat zit in de biologische bedrijfsvoering was iets dat hen beiden allang bezighield en dat konden ze nu in praktijk brengen.

Omschakelen naar bio voelde een beetje als thuiskomen.

Klaas en Teja Devreese-De Prins

Zij maakten zich al langer zorgen over de richting die onze landbouw steeds meer uitgaat met gigantische schaalvergrotingen. Klaas vraagt zich trouwens af of onze financiële instellingen dit proces niet te veel stimuleren. De drama’s die we hier en daar zien gebeuren, zijn daar toch deels een gevolg van. Klaas en Teja willen liefst hun eigen baas zijn en niet werken om anderen rijk te maken. Daarom zijn ze blij met de gemaakte keuze. Ze proberen er ook consequent naar te leven. Je moet je denken en je levenswijze proberen op elkaar af te stemmen of zoals Klaas het mooi verwoordde: “Je hele levensvisie moet kloppen.”

Tijdens het gesprek vroeg Klaas zich ook af of de boer eigenlijk wel produceert wat de consument wil. Het is tenslotte de consument die het laatste woord moet krijgen en niet de fabriek. Daar loopt het volgens Klaas vaak mis, en dat is spijtig.

Hij is ook blij dat hij nu in een netwerk van collega-bioboeren zit waar ervaringen uitgewisseld worden zodat ze veel van elkaar kunnen leren. Dat zou trouwens veel meer moeten gebeuren. Boeren zijn te weinig collega’s en te veel concurrenten. “Daardoor gaat er veel energie verloren en werken boeren zichzelf en hun collega’s in nesten”, aldus Klaas. In ieder geval ziet de toekomst er nu veel zonniger uit voor Klaas en Teja en hun twee zoontjes Toon en Ties. Die eerste voelt zich trouwens al een hele boer. De toekomst is hier verzekerd!

Meer weten over bio?

Meer boeren in de kijker

In Bornem kan je op de Dag van de Landbouw drie bedrijven bezoeken. Het gaat om een melkvee-, een akkerbouw- en het...
Christian Claus en zijn zoon Lode baten in Kruishoutem een kruidenkwekerij uit. Het is een niet-alledaags bedrijf dat...
Wie wil kennismaken met de fascinerende wereld van de hop én een lekker biertje wil proeven, moet op zondag 18...