Menu

De toekomst zit in de bodem

Terug naar Boer in de kijker
Sector: 
Regio: 

Eric Avermaete

Linter (Vlaams-Brabant)
Eric Avermaete en Maddy Es baten een akkerbouwbedrijf uit met aardappelen, uien, suikerbieten, tarwe, gerst en mais.
Op het bedrijf van Eric Avermaete in Linter wordt veel aandacht besteed aan de bodem. Speciale aandacht gaat uit naar agroforestry en niet-kerende grondbewerking: “We zien onze percelen jaar na jaar veerkrachtiger worden.”

Nele Kempeneers

In de jaren 50 zakten Erics grootouders samen met hun kinderen en hun vee van Oost-Vlaanderen af naar Linter. Twee generaties later runt Eric Avermaete met zijn vrouw Maddy Es er een modern akkerbouwbedrijf, met aardappelen, uien en suikerbieten als hoofdteelten. Bij de bezoekers tijdens de publieksdag ‘Land InZicht!’ van het Vlaams Ruraal Netwerk, verwelkomden Eric en Maddy ook minister Koen Van den Heuvel. Er ging speciale aandacht naar agroforestry en naar niet-kerende grondbewerking: “We zien onze percelen jaar na jaar veerkrachtiger worden.”

Kiezen voor agroforestry is niet evident. Vanwaar die beslissing?

Maddy: “Toen Rusland in 2014 zijn grenzen sloot, hebben we meteen onze conclusies getrokken. We hadden toen 7 ha peren rond het bedrijf. Die zijn dat jaar niet meer geplukt. In het voorjaar van 2015 hebben de perenbomen plaatsgemaakt voor akkerbouw met agroforestry.”

Eric: “Agroforestry heeft allerhande voordelen. Ten eerste zijn de bomen een mooie omkadering van de percelen rond de hoeve. Ze brengen variatie in het landschap, wat niet te onderschatten is voor het imago van de landbouw. De notelaars en eiken verhogen ook de biodiversiteit, want we zien er bijvoorbeeld slakken en muizen. We hebben 230 bomen geplant in rijen die 45 meter uit elkaar liggen, zodat we er met de spuitmachine van 42 meter breed nog gemakkelijk tussen kunnen rijden. Je verliest dus wel wat teeltopppervlakte, maar de aanplantsubsidie en de mogelijkheid om later noten te oogsten zijn een compensatie. De bomen zijn uiteraard nog jong, maar ik voorzie geen problemen wanneer ze groter worden. Doordat we aan niet-kerende grondbewerking doen, geven de wortels geen problemen in de ondergrond.”

De ploeg blijft hier aan de kant staan. Waarom werkt niet-kerende grondbewerking voor jullie?

Eric: “Onze zoon Philippe heeft de inspiratie om ploegloos te werken opgedaan op een stagebedrijf. We zijn er een jaar of vier geleden mee beginnen te experimenteren en inmiddels ploegen we in principe niet meer. Er komt ook geen rotoreg of frees meer aan te pas. Correct diepwoelen blijft wel heel belangrijk. Ideaal is om de grond elke 60 cm met een smalle beitel te bewerken. Zo behoud je de draagkracht van de bodem, maar kan het water toch goed insijpelen. Na tarwe en gerst is het wel nodig om enkele keren oppervlakkig te bewerken, om de onkruiden de baas te blijven. En toch zien we dat we besparen op de werkuren en het brandstofverbruik.”

Maddy: “Het is mooi om te zien hoe de kwaliteit van de bodem op die korte tijd verbeterd is. De bodem is rijker aan organisch materiaal, slempt minder snel dicht, gaat erosie tegen, droogt minder snel uit en is veel beter bewerkbaar. Ook het bodemleven gaat erop vooruit. Het beste bewijs daarvan zijn alle meeuwen die hier neerstrijken als de bodem net bewerkt is. Ze weten dat er veel regenwormen te vinden zijn en dat betekent een betere bodemkwaliteit.”

Eric: “Ploegloos boeren zal niet op elke grondsoort even vlot gaan, maar ik denk toch dat het de toekomst is. Zeker nu de klimaatverandering extremere perioden van droogte met zich meebrengt.”

Zoon Philippe heeft zin om mee in het bedrijf te stappen. Welke uitdagingen zien jullie voor de jonge generatie?

Eric: “Vandaag is het een trieste realiteit dat de waarde van de landbouwgrond niet meer gerelateerd is aan de rentabiliteit van de teelten. Dat is een groot probleem. Toen we minister van Landbouw Koen Van den Heuvel mochten ontvangen op ons bedrijf in het kader van ‘Land InZicht!’ hebben we dat thema ook met hem besproken. Kapitaalkrachtige industriële spelers drijven de grondprijzen enorm de hoogte in. Jonge mensen die willen starten of overnemen in de landbouw krijgen zo bijna geen kansen meer. Daarnaast heeft het wegvallen van de verschillende quota tot onzekerheid geleid. Ons bedrijf ligt bijna letterlijk in de schaduw van de Tiense suikerfabriek, maar sinds het einde van het quotum is suikerbieten telen zelfs hier amper rendabel. Ik zet dus grote vraagtekens bij de toekomst. Eén ding is zeker: aan uitdagingen voor jonge landbouwers is er geen gebrek.”

Meer boeren in de kijker

In Leest, bij Mechelen, openden Stijn Van de Voorde en echtgenote Ann Slachmuylders twee jaar geleden een hoevewinkel...
Familie Van Bulck
Ze werden voor het eerst door botanisten gevonden in Peru en kregen de naam ‘Peruviaanse appel’ mee. De oude Mexicanen...
“Een samenwerking moet een win-winsituatie zijn voor beide partijen”, aldus Raf Hulsbosch van ’t...