Menu

“Uitbreiden was geen optie, verbreden wel”

Terug naar Boer in de kijker
Sector: 

Jan en Thomas Verlinden

Schriek, Heist-op-den-Berg (Antwerpen)
Varkenshouderij en hoeveslagerij.
Jan en Thomas Verlinden fokken varkens en verkopen zelf het vlees.

Liesbet Corthout

Jan Verlinden runt een gesloten varkensbedrijf. Hij teelt zelf graan en mais bestemd als varkensvoeder. Nu zoon Thomas in het bedrijf is gekomen, is de cirkel rond. De familie is gestart met een hoevewinkel. Het eigen varkensvlees wordt door slager Thomas verwerkt en ligt naast andere streekproducten in de toonbank. De coronacrisis deed veel mensen opnieuw op zoek gaan naar voedsel uit eigen streek. Ook zo in Schriek, waar de hoevewinkel een vliegende start nam.

Jan Verlinden begon te werken op het landbouwbedrijf van zijn vader in de jaren 80. Een decennium later nam hij het bedrijf over en sinds kort is zoon Thomas de derde generatie in dit familiebedrijf. Het gevolg van een belofte die Jan jaren gelden al lachend maakte.

Vanwaar de stap op te kiezen voor een hoeveslagerij?

Ingrid: “Mijn man is midden jaren 80 in het bedrijf van zijn vader gestapt en in de jaren 90 heeft hij het bedrijf volledig overgenomen. Toen was er enkel sprake van de varkenshouderij, niet van een hoevewinkel. Onze zoon Thomas studeerde biochemie en ging in die sector aan het werk. Het zag er in eerste instantie dus niet naar uit dat hij mee in het bedrijf zou stappen. Maar het weinig uitdagende en repetitieve werk lag hem niet. Toen herinnerde hij mijn man aan iets dat hij ooit eens gezegd had: dat de varkenshouderij uitbreiden voor hem geen optie was, maar verbreden misschien wel. We hebben samengezeten en dit lang doorgepraat. Uiteindelijk zijn mijn man en mijn zoon een opleiding spekslager gaan volgen. Die opleiding duurde drie jaar. Thomas zegde zijn werk op en ging bij een slagerij werken om ervaring op te doen. Dit jaar zijn we met onze eigen hoeveslagerij gestart.”

Hoe verliep de opstart?

“We zijn ongeveer een jaar geleden gestart met de ruwbouw. Door de coronacrisis hebben de werkzaamheden in het voorjaar even stilgelegen. De afwerking heeft daarom net wat langer geduurd dan voorzien, maar tegen de zomer waren we klaar. Begin juli hebben we dan een proefweekendje gedaan voor familie, vrienden en de buren, om ons vlees te laten uitproberen: zit de kruiding goed, kloppen de textuur en de smaak … Ons werk werd positief onthaald en op 16 juli gingen de deuren open. Net op dat moment waren verschillende slagers in de buurt met vakantie en was de toestroom van klanten groter dan verwacht. Onze zonen Tuur en Floris en Floris’ vriendin Gitte schakelden we in als jobstudent, en ook mijn man en ikzelf hielpen mee in de bediening. Intussen hebben we overigens wat meer routine. We krijgen nog altijd veel klanten, maar de lange wachtrijen zijn verleden tijd. Ik hoor dat andere hoevewinkels hetzelfde meemaken. Mensen zijn tegenwoordig meer op zoek naar plaatselijke producten die ze lokaal kunnen kopen. Ze willen dat er minder schakels in de keten zijn geweest en appreciëren het als een product recht van de boer komt. Alle vleesproducten die wij verkopen, maakt Thomas zelf: hij maakt zelf de slaatjes, rookt en zout de hespen … De klanten waarderen dat.”

Jullie zijn vanwege de hoevewinkel ook gestart met scharrelvarkens?

“Vroeger zaten de varkens allemaal binnen, maar Thomas wil graag aan de mensen laten zien hoe varkens eruit zien. Daarom hebben we voor de winkel een stalletje gezet met een uitloopweide. Intussen hebben we ook aan de zijkant van de stal uitloopweides voorzien en we willen dat aantal nog optrekken. Het is zeker een meerwaarde dat mensen de varkens kunnen zien wroeten. Voor grootouders met kleinkinderen is het een echte attractie. Sommige mensen vinden het wel moeilijk dat zo’n ‘schattig’ dier uiteindelijk voor consumptie dient, maar ze appreciëren het dat wij ons best doen om de dieren een goed leven te geven.”

En er komen nog dieren?

“Op termijn willen we ook Mechelse koekoek houden. De weiden en afspanningen zijn al klaar, we moeten nu nog schuilhokken voorzien. Wat ons tegenhoudt om er snel mee verder te gaan, is dat het niet zo gemakkelijk is om die te laten slachten. Het dichtstbijzijnde slachthuis voor pluimvee is een heel eind rijden. Een mobiele kippenslachterij zou hier een oplossing kunnen zijn.”

Verkopen jullie in de winkel ook iets anders dan het vlees van de eigen varkens?

“Ja, de winkel is meer dan een hoeveslagerij. We hebben ook producten in het assortiment van boeren in de buurt, zoals zuivel, groenten en fruit. We vinden het belangrijk dat ook zij een correcte prijs voor hun producten krijgen. Alles wat wij hier verkopen komt uit de buurt van Schriek. We merken dat klanten echt wel appreciëren dat het lokaal is, en daardoor ook vers. De boontjes die hier in de namiddag in de winkel liggen, zijn ’s morgens geplukt. Verser kan het niet.”

Meer boeren in de kijker

Luc en zijn zoon combineren akkerbouw met een gesloten varkensbedrijf en vleesvee. Luc: “Het is een bedrijf met...
Guido werd geboren als tweede zoon in een landbouwersgezin. Zijn ouders hadden in Lummen een gemengd bedrijf met een...
Gert en Lieve zijn allebei van boerenafkomst. Zowel de ouders van Gert als die van Lieve baatten een gemengd bedrijf...