Menu

Terug naar Boer in de kijker >“Ik wil mijn eigen accent leggen”


Céline Van Kerschaver is 23, enthousiaste boerendochter en sinds kort ook de nieuwe internationaal vertegenwoordiger van Groene Kring. Een dame die veel met haar neus tussen de boeken zit, maar even graag met beide voeten in de varkensstal staat.

Het is de laatste tijd niet simpel om Céline op een dood moment te betrappen. De studente Biowetenschappen, Land- en tuinbouwkunde aan de Universiteit Gent werkt volop aan haar doctoraat, zit in de provinciale kern Oost-Vlaanderen en de werkgroep dierlijke veredeling van Groene Kring en werd in oktober verkozen tot internationaal vertegenwoordiger van de vereniging voor jonge landbouwers. Gelukkig konden we haar treffen op het melkvee- en varkensbedrijf van haar ouders in Maldegem, waar ze vrije momenten doorbrengt in de stal.

Je bent erg geëngageerd, maar vallen al je activiteiten nog te combineren, Céline?

“Ja hoor, dat lukt wel! Ik heb het geluk dat mijn broer Cédric voltijds meewerkt in het melkvee- en varkensbedrijf van mijn ouders, dus ik hoef hier niet zo vaak bij te springen. Enkel wanneer mijn ouders er niet zijn, en dat gebeurt zelden, is het echt nodig dat ik help met de dieren. Ondanks het feit dat ik hier niet zo vaak ben, doe ik het werk in de stal wel enorm graag. Vooral de varkens zijn mijn passie. Ik heb van mijn ouders altijd de vrijheid gekregen om volop voor mijn studies te gaan. Hetzelfde geldt voor mijn engagement bij Groene Kring. Ons hele gezin is actief in de landbouw. Mijn broer Matthias heeft iets verderop zijn eigen melkveebedrijf en ook mijn jongere zus Floriene is gepassioneerd door de koeien op het ouderlijke bedrijf.”

Voelde je je meteen geroepen om je kandidatuur te stellen om Jannes Maes op te volgen als internationaal vertegenwoordiger?

“Eigenlijk kwam het initiatief niet meteen uit mezelf. Ik zat toen nog maar één jaar in de werkgroep dierlijke veredeling van Groene Kring en was nog maar twee jaar lid van BIOT, de Groene Kringafdeling van de Gentse studenten. Toen de vacature uitgeschreven werd, kreeg ik de vraag of ik me geen kandidaat wilde stellen.”

“Céline kan moeilijk nee zeggen”, lacht mama Lieve. “Misschien wel, maar ik wou het ook echt graag doen. Ik heb me ingeschreven nadat ik terug was van een stage in Denemarken. Daar kwam ik in contact met verschillende jonge mensen uit heel Europa van binnen en buiten de landbouwsector. De gesprekken die we daar voerden vond ik super interessant en verrijkend, en dus was mijn keuze gemaakt om me ook voor Groene Kring op internationaal niveau in te zetten. Mijn grote voordeel is dat ik wel de ervaring van een landbouwer heb, maar ik me wel flexibel kan opstellen doordat ik niet voltijds nodig ben op het bedrijf.”

Hoe zijn de eerste stappen in je nieuwe functie verlopen?

“Goed, je wordt er een beetje ingesmeten natuurlijk, dus het is soms even wennen. Ik probeer zo veel mogelijk aanwezig te zijn op alles waarvoor ik gevraagd wordt, en zo doe je de nodige ervaring op. Maar ik heb leuke mensen rond me die me bijstaan waar nodig en waarop ik altijd kan rekenen. Ik heb nog veel bij te leren, maar dat komt ongetwijfeld stap voor stap.”

Wil je je eigen stempel drukken op de manier waarop je Groene Kring zal vertegenwoordigen?

“Ja, ik wil echt mijn eigen accent leggen. Maar dat wil niet zeggen dat ik mijn eigen mening zal doordrukken ten koste van de mening van de Groene Kringers. Ik wil echt hun stem zijn op internationaal niveau. Daarom heb ik me voorgenomen om de komende maanden zo veel mogelijk vergaderingen van de verschillende werkgroepen en provinciale kernen bij te wonen. Zo kan ik de leden in elke provincie leren kennen en bij hen polsen wat er leeft en waar ze nood aan hebben. Maar dat is niet voldoende. Om de leden het gevoel te geven dat er naar ken geluisterd wordt, is het belangrijk dat we ook naar hen terugkoppelen. Ik wil een schakelfiguur zijn tussen Brussel (Europa) en de lokale Groene Kringafdelingen.”

Ik wil echt de stem zijn van de Groene Kringers op internationaal niveau.

Céline Van Kerschaver

Is er een kloof tussen de jonge landbouwer en Brussel?

“Ongetwijfeld. Langs de ene kant weet elke jonge landbouwer wel dat Europa een grote impact heeft op onze regelgeving, maar wat er nu juist gebeurt op al die vergaderingen blijft vrij vaag. Ze hebben ook te weinig het gevoel dat ze zelf inspraak hebben en ideeën kunnen voorstellen. Het is nog te vaak een ver-van-mijn-bedshow. Ik hoop dat ik daar wat verandering in kan brengen.”

Klinkt de stem van CEJA (Europese koepel voor jonge land- en tuinbouwers) wel luid genoeg in de Europese beleidsvorming?

“Ik ben ervan overtuigd dat er wel degelijk naar ons geluisterd wordt, ook op Europees vlak.” Céline’s vader Danny laat zich ook even horen in het gesprek: “Ze hebben geen andere keuze dan naar jonge landbouwers te luisteren, want zij zijn de toekomst van de voedselvoorziening. Wat gaan we doen als jonge mensen niet meer in de stiel willen stappen?”

“Dat klopt inderdaad”, zegt Céline. “Europa heeft ons nodig, en dus moet er rekening gehouden worden met de noden van jonge land- en tuinbouwers. En ik wil graag de spreekbuis zijn van onze Groene Kringleden en hun bekommernissen binnen CEJA en daarbuiten overbrengen. Het feit dat Jannes Maes, de vorige internationaal vertegenwoordiger van Groene Kring, sinds kort voorzitter is van CEJA, maakt ook dat het misschien iets makkelijker gaat om de Belgische stem binnen CEJA duidelijk te laten klinken.”

Meer boeren in de kijker

Het melkveebedrijf van Koen Dendauw en Greet Scheirlynck ligt tussen de dorpskern van Rollegem-Kapelle en Sint-Eloois-...
Schoonste boerin van Vlaanderen of niet, het leven gaat zijn gewone gang ten huize van Karen Verplancke en Kristof...
Familie Roebben
De bel rinkelt voortdurend tijdens het gesprek met Michaël Roebben, pluimveehouder en akkerbouwer in het Limburgse...