Menu

“Dierenwelzijn staat bij ons steeds voorop”

Terug naar Boer in de kijker
Sector: 
Regio: 

Yves De Bie

43 jaar
Minderhout (Antwerpen)
Yves baat samen met Nele Segers (36), (schoon)ouders Walter Segers (65) en Lief Proost (63) konijnenbedrijf Konzo (Konijnen Zondereigen) uit met 16.900 konijnen, waarvan 1900 voedsters (moederkonijnen) en 15.000 vleeskonijnen. Yves en Nele hebben twee zonen: Brecht (12), Hein (10) en Gertjan (7).
Yves De Bie houdt konijnen in diervriendelijke parken.

Jan Van Bavel

De Nederlandse en Vlaamse konijnenhouderij lag eind vorig jaar onder vuur van dierenrechtenorganisaties. Door het ‘aaibare aspect’ van konijnen is er veel verzet tegen de manier waarop ze worden gehouden. Yves De Bie, voorzitter van de werkgroep Konijnen (een onderdeel van de sectorvakgroep Pluimvee en Kleinvee) verdedigt de sector met vuur. “In overleg met dierenrechtenorganisatie GAIA en de overheid investeerden we de voorbije jaren fors in een diervriendelijkere parkhuisvesting. Nog meer dierenwelzijn? Ik spring op de kar als het een meerwaarde is voor de dieren.”

In 1982 startte Walter Segers, schoonvader van Yves, een konijnenbedrijf in Zondereigen. Deze deelgemeente van Baarle-Hertog ligt pal op de grens met Nederland. Walter wou eigenlijk varkens houden, maar daar was zijn echtgenote niet voor. Via het voormalige veevoederbedrijf Dossche kwam hij bij de konijnenhouderij terecht. In 2005 stapte Yves mee in het bedrijf en richtte hij samen met Walter bvba Konzo op. Geleidelijk aan breidde het bedrijf uit, met ook nieuwe stallen in Minderhout. Konzo telt nu zo’n 1900 voedsters, waarvan de jongen worden afgemest. “Nele is thuisverpleegkundige, maar helpt vooral met het tellen van de jongen bij het werpen en de controles die daarop volgen. Ze steekt ook een handje toe als de voedsters verzet moeten worden bij het spenen”, vertelt Yves. “Walter ging in augustus 2019 met pensioen, maar volgt de stallen in Zondereigen nog op en helpt mee bij controles. Vermits de stallen in Zondereigen verouderd zijn, bouwen we het aantal vleeskonijnen daar af van 5000 naar 2700. De stal voor de voedsters willen we dit jaar afbreken.”

Nachtelijk bezoek

In 2009 kreeg het bedrijf ongewenst nachtelijk bezoek van actievoerders van GAIA, die kwamen filmen in de stallen. “Dat leidde tot stress bij de konijnen, met meer verwerpingen en dode voedsters tot gevolg”, zegt Yves daarover. “We dokterden toen zelf een methode voor het afmesten van de gespeende konijnen in Zondereigen uit. Samen met een kameraad zochten we naar een beter huisvestingssysteem voor onze konijnen, dat toch efficiënt is.” Dat resulteerde in parken die ook konden dienen voor voedsters die moeten werpen, het zogenaamde ‘Combipark’. Met dit ‘all-in-all-outsysteem’ van groepshuisvesting voor konijnen werd Yves in 2014 laureaat in de Innovatiecampagne van het Innovatiesteunpunt. “De draadroosters vervingen we door plastic biggenroosters. Die zorgen voor het minste mestvervuiling én we hebben zo goed als geen voetzoolkwetsuren meer. Dat is ook denken aan dierenwelzijn, niet? Het reinigen van de roosters is een extra aandachtspunt, omdat de onderkant moeilijker schoon te krijgen is. Daar bedacht ik een speciaal karretje met spuitkoppen voor. Samen met twee flexibel inzetbare werknemers van een economisch samenwerkingsverband (ESV) tussen landbouwbedrijven hier in de straat, reinigen we zelf de stallen.”

Coccidiose-aanpak

Omdat er meer kans op vervuiling is, is het ook opletten voor coccidiose, samen met de dikkebuikenziekte de belangrijkste ziekte in de konijnenhouderij. “Daarom wordt er in het voer gewoonlijk een anticoccidiostaticum toegevoegd om ze te onderdrukken. Jan Willems, mijn dierenarts van de Nederlandse dierenartsenpraktijk Baloo Veterinary Services, focust op een directe aanpak van coccidiose. Die aanpak loonde, want sindsdien is er veel minder uitval op mijn bedrijf.”

Meer dierenwelzijn

Volgens cijfers van DGZ telt Vlaanderen nog 14 professionele konijnenhouders met een capaciteit van 700.000 vleeskonijnen op jaarbasis. De meeste van hen zijn intussen overgeschakeld van kooi- naar parkhuisvesting. Die is vastgelegd in de wetgeving en wordt gecontroleerd door onafhankelijke controle-instanties. Vandaar dat je op de verpakking van Vlaams konijnenvlees de vermelding ‘parkkonijn’ vindt. “Helaas speelt de retail het spel niet altijd eerlijk”, stelt Yves. “Zo vind je in de supermarkten goedkoper konijn ‘op diervriendelijkere manier gehuisvest’, maar dat komt vaak uit Frankrijk terwijl er genoeg Vlaams aanbod is. Omdat de voedsters meer ruimte nodig hebben om aan de BLK-normen (Beter Leven Keurmerk) te voldoen, voegde ik een extra plateau in de vorm van een schommel aan elk Combipark toe”, zegt Yves. Daarmee verhoogde de beschikbare ruimte van 800 naar 900 cm2/konijn. Om de twee weken wordt er een groep van onze konijnen naar slachterij Lonki in Temse gebracht. Ze zijn dan 70 à 71 dagen oud en wegen zo’n 2,5 kg. Jammer genoeg wordt er relatief weinig konijnenvlees gegeten, terwijl het lekker, mager, rijk aan omega 3 en dus gezond is. Dat zou nog meer in de verf mogen worden gezet.”

Groepshuisvesting is momenteel een hot item in de werkgroep Konijnen. Het ILVO voert daarrond proeven uit, de eerste resultaten worden tegen maart verwacht. “Konijnen moeten zo veel mogelijk hun natuurlijk gedrag kunnen vertonen. Er wordt vaak gezegd dat we dieren dichter bij de mensen moeten brengen. Ik denk dat het net andersom is: we moeten de mensen terug dichter bij de dieren brengen. Nog meer dierenwelzijn? Ik spring meteen op de kar als het een meerwaarde is voor de konijnen. Ik heb niets tegen vegetariërs, maar mag ik dan geen konijnen meer kweken voor mensen die graag een stukje vlees eten? Ik werk graag met konijnen, ze zijn heel hanteerbaar. Het is niet voor iedereen weggelegd; je moet vrij secuur zijn in de bedrijfsvoering. Bioveiligheid is daarbij primordiaal. Uitbreidingsplannen heb ik niet, maar wel de drive om in te zetten op een energieneutraal bedrijf met mestverwerking. Met mijn collega-landbouwers en burgers willen we onze straat trouwens zo energiezuinig mogelijk maken.”

Meer boeren in de kijker

Luc Beirinckx, Paul Van Mierop, Hans Van Gool en Koen Lauwerysen zijn de vier zaakvoeders.
Den Berk Délice uit Merksplas viel onlangs in de prijzen. Het tomatenbedrijf ontving de Trends Gazellenprijs als snelst...
Julien Vlaemynck uit Nevele zei de fruitteelt in 1966 vaarwel en koos bewust voor groenteteelt onder glas. Samen met...
Het lukt niet iedereen die ploegloos boert om weinig kluiten mee te oogsten met de aardappelen. Voor Bernard Huybrechts...