Menu

“Bloesemtoeristen worden hier met open armen ontvangen”

Terug naar Boer in de kijker
Sector: 
Regio: 

Elfi Philippaerts (50) en Herman Van Marsenille (56)

Boekhout (Gingelom, Limburg)
Hardfruit- en akkerbouwbedrijf de Jorishoeve.
Herman en Elfi zien de bloesems ontluiken.

Nele Kempeneers

Na een lange en door corona beheerste winter, ontwaken we uit onze winterslaap en trekt de Vlaming naar buiten. Wie dezer dagen gaat wandelen of fietsen, kan genieten van een prachtig landschap vol bloesems. Maar geen bloesempracht zonder fruittelers. Herman Van Marsenille en Elfi Philippaerts van fruitbedrijf de Jorishoeve in Gingelom doen niets liever dan hun boomgaarden openstellen voor het grote publiek. Al loopt dat in coronatijd anders dan anders.

Van kersen, aardbeien, bessen, peren tot appelen: de fruitteelt in Vlaanderen is alom aanwezig in het landschap. De bloesemperiode brengt positiviteit en kleur op het platteland. Meeliftend op dit succes wil Boerenbond met de bloesemactie het brede publiek op een aangename manier kennis bijbrengen over de fruitteelt het jaar rond. Fruittelers Herman Van Marsenille en zijn vrouw Elfi Philippaerts werken graag mee aan dat positieve imago voor de sector.

Jorishoeve

Herman en Elfi zijn de vijfde generatie op dit landbouwbedrijf. De hoeve werd in 1854 door Joris Van Marsenille opgericht en dankt daaraan ook zijn naam: de Jorishoeve. Toen Herman de boerderij van zijn ouders in 1983 overnam, was het nog een typisch gemengd bedrijf, inclusief rundvee. “Toen het slachthuis van Sint-Truiden de deuren sloot, zijn we nog even verdergegaan met een privéslachter, maar dat bleek toch te duur. Begin jaren 90 hebben we de rundveetak volledig afgestoten en zijn we verdergegaan met de akkerbouw en de hardfruitteelt”, vertelt Herman. De fruitteelttak maakt een vierde uit van het bedrijf. Herman en Elfi telen de perenrassen Conference, Red Modoc en Migo en appels van het ras Kanzi. De akkerbouwteelten zijn erwten, suikerbieten, mais, granen, bonen en industriegroenten. Ook wordt er verhuurd voor de aardappelteelt.

Passie voor gidsen

Elfi werkte eerst nog buitenshuis, maar stapte al snel mee in het familiebedrijf als meewerkende echtgenote. Het is vooral haar verdienste dat de Jorishoeve zo veel werkt aan contact met de consument. “Zo’n 10 jaar geleden volgde ik een cursus tot gids om rondleidingen te geven. Ik had er geen concrete plannen mee, maar raakte wel door het idee geprikkeld. Nu leid ik regelmatig mensen rond op ons bedrijf en in de boomgaard. Het is echt een passie geworden.” De familie verbouwde een oude stal tot mooi hoevezaaltje zodat er ook bij slechter weer mensen kunnen ontvangen worden. De eerste zaterdag van de maand oktober organiseert de Jorishoeve ook een appelplukdag. Mensen kunnen dan de appels plukken die ze mee naar huis willen nemen. Zoon Maxim en zijn vriendin Laura toverden een tijd geleden zelfs een heus zomerterras uit hun mouw. Jammer genoeg gooit corona nu roet in het eten. Al paste Elfi hier ook een mouw aan. “We bieden sinds kort de mogelijkheid om in onze boomgaard te picknicken. Mensen kunnen bij ons een picknick bestellen en trekken er dan gezellig maar coronaproof op uit.” Een hoevewinkel zien Herman en Elfi niet meteen werken voor hun bedrijf. “We liggen echt aan het einde van het dorp Boekhout, waar zo goed als geen passage is. Mochten we aan een goed bereikbare plek liggen, dan zouden we een hoevewinkel wel overwegen.”

Een woordje uitleg

Het gidsen gaat Elfi goed af, en ze houdt ervan om mensen kennis bij te brengen over de sector. “En dat is best wel nodig, want er zijn nog veel misverstanden”, vertelt ze. “Sommige mensen denken dat we in juli onze appels plukken of weten niet dat er snoeiwerk is in de winter.” Maar ook op het vlak van wederzijds respect op het platteland is het goed dat landbouwer en plattelandsbezoekers elkaar leren kennen. “Mensen genieten van wandelen en fietsen tussen de velden en boomgaarden, maar ze vergeten soms dat die mooie verkavelingswegen te danken zijn aan de boer. Ze zijn ideaal voor ontspanning, maar in de eerste plaats moeten de landbouwers er ook gebruik van kunnen maken om hun werk te doen”, zegt Herman. “Het is belangrijk dat we dat aan de mensen kunnen uitleggen.”

Uitdagingen

Herman en Elfi vinden het een meerwaarde dat hun bedrijf zowel een akkerbouw- als een fruitteelttak heeft. “Zo doen we aan risicobeheersing”, weet Herman. “Als het fruit het minder goed doet, zijn we blij met de akkerbouwteelten en omgekeerd. Het leefbaar houden van ons bedrijf is, net als op elk bedrijf, onze grootste uitdaging. Je moet als landbouwer steeds grotere investeringen doen om je bedrijf up-to-date te houden, maar het rendement moet ook mee kunnen groeien. Zo investeerden we bijvoorbeeld in overkappingen voor 5 ha plantage.” De klimaatverandering speelt elke landbouwer parten, maar Elfi en Herman merken ook andere veranderingen op. “Dertig jaar geleden nam het hele dorp vakantie in oktober om te komen helpen plukken. Vandaag vind je zelfs nog moeilijk jobstudenten die het zien zitten om een maand te komen werken”, zegt Herman. “We werken met buitenlandse seizoenarbeiders die ondanks corona vorig jaar trouw naar België zijn afgezakt, maar ook het vinden van deze mensen wordt jaar na jaar moeilijker.”

Meer boeren in de kijker

Het is niet makkelijk om in deze tijd land- of tuinbouwer te zijn. De voorbije maanden kwam er heel wat op hen af. Zo...
Louis Geerdens, uit het Limburgse Diepenbeek, zal die bewuste paasmaandag van 1998 niet gauw vergeten. Bij het...
Door de lockdown ten gevolge van de uitbraak van de coronacrisis, nu bijna een jaar geleden, moesten Rik en Claudine...