Menu

Terug naar Actualiteit >Markten blijven belangrijke signalen

Alle regio's

De Europese landbouwministers bogen zich deze week over de marktontwikkelingen. De Europese Commissie heeft zopas haar vooruitzichten op korte termijn uitgebracht en die vragen om uitleg, ook wat het vleesverbruik in de EU betreft. Meteen is duidelijk dat de markten onzeker blijven en dat er voorzichtig omgegaan moet worden met voorraden die op de markten drukken.

De Europese interventievoorraden voor mageremelkpoeder bedragen nog steeds 350.000 ton. De Europese Commissie wil ervan af, maar er is geen vraag. Naar boter, daarentegen, blijft er wel vraag, maar hier zijn geen voorraden van. In heel Europa doet de vraag de ronde of de samenstelling van de melk niet opnieuw moet wijzigen naar meer vet en minder eiwit. De oudere generatie heeft de omgekeerde beweging gekend. Hoe dan ook zal niet Europa maar de markt hierover beslissen.

Niet alleen de zuivelsector, ook andere sectoren worden van nabij gevolgd. Bijzondere aandacht gaat dezer dagen ook uit naar de suikersector. Na bijna vijftig jaar kwam op 30 september een definitief eind aan de suikerquota. Die suikerquotaregel werd ingevoerd bij de aanvang van de het Europees suikerreglement in 1968. De suikerproductie was aan productiequota onderworpen en onrechtstreeks dus de suikerbietproductie. Suikerquota zijn daarom altijd eigendom geweest van de suikerfabriek en niet van de suikerbietteler. België kan geschiedenis schrijven over suiker en suikerquota. Ons land haalde in de in de jaren tachtig van vorige eeuw een nationaal suikerquotum binnen dat we gedurende jaren niet hebben kunnen volmaken. Het was de bloei van onze suikerindustrie. Er werd geld verdiend. Jarenlang waren de suikerbieten de gangmaker op de akkerbouwbedrijven, zeker toen de graansector met de ommekeer van het GLB het als eerste liet afweten.

Suiker versus melk

De Europese Unie is de grootste producent van bietsuiker in de wereld. Ongeveer 50% van de productie vindt in de EU plaats. Maar suiker wordt niet alleen uit bieten gemaakt: bietsuiker vormt slechts 20% van de wereldsuikerproductie. De overige 80% komt uit suikerriet. Bietsuiker zag trouwens in Europa het levenslicht toen Napoleon de toegang voor rietsuiker met Britse schepen uit de Britse overzeese gebieden verbood. Vandaag is dat verbod opgeheven! De toegang van rietsuiker tot de EU is voor de meeste suikerproducerende landen helemaal vrij en daar komt straks – met Mercosur en andere handelsakkoorden – nog een pak suiker bij.

Op de uitbreiding van de Europese suikerbietteelt staat nu geen rem meer. Het is goed om eens over het muurtje van de sectoren te kijken naar … de melksector. Maar de suikerproductie kan niet zonder duidelijke afspraken met een verwerker, de suikerfabriek. Suikerbieten kunnen niet zomaar in een korte keten of de thuisverwerking belanden, laat staan dat stadslandbouw zich op de sector werpt. Voor suiker, meer nog dan voor melk en zuivelproducten, wordt de rentabiliteit bepaald door de internationale markt en vraag en aanbod op wereldvlak. Want van suikerbieten kan je niet veel anders dan witte suiker maken. Van melk kan je allerhande producten maken. Zo kan het voor het ene product (boter) goed gaan op de markt en minder goed voor het andere (melkpoeder). Of voor beide goed! Suiker is suiker.

En wat te denken van suiker als biobrandstof? Landen als Brazilië weten er alles van. Zij wisselen van verwerkingsproces volgens de markt. Die flexibiliteit hebben wij (nog) niet of zullen we misschien nooit hebben, nu de EU van plan is om biobrandstoffen van de eerste generatie – dus gemaakt van voedingsgrondstoffen – te ontmoedigen.