Sandra Hoppenbrouwers

“Boeren is een manier van leven, ik zou het niet kunnen missen”

Wanneer boerendochter Sandra in de jaren 90 boerenzoon Wim leert kennen, wordt er niet lang getwijfeld: de twee willen hun eigen melkveebedrijf runnen. Dat doen ze anno 2024 nog altijd met veel enthousiasme en liefde voor de stiel. “Ik had van kleins af aan al de goesting om te gaan boeren”, vertelt Sandra. “Thuis hielp ik geregeld mee, vooral de dieren vond ik super. Als je dan een vriend hebt die ook boer is, is het natuurlijk veel leuker om ook daar de handen uit de mouwen te steken. Toen we hier begonnen was dat met 30 melkkoeien. Intussen zijn het er 170.” 

Sandra Hoppenbrouwers

Veel jongeren drinken net zo graag melk als frisdrank

Sandra Hoppenbrouwers

melkveehoudster

“Mijn broer kon goed met de tractor rijden, en hoewel ik dat op zich wel graag doe, is dat nooit mijn passie geweest. Die was er altijd voor de dieren. Als ik als kind de koeien uit de wei ging halen, deed ik dat al zingend, met mijn arm er omheen geslagen. Ook nu nog zeg ik elke dag een ‘goeiemorgen’ wanneer ik de stal binnen stap. Onze koeien hebben ook allemaal nog een naam, hoewel het intussen wel moeilijk is geworden om die namen allemaal te onthouden.”
“Mijn man had zijn bedrijf overgenomen van zijn ouders, maar voor zijn vader was het indertijd geen voltijdse bezigheid, dus ook voor ons was het te klein. Hij kocht meteen quotum bij en we groeiden naar 50 melkkoeien. Toen mijn vader in 2011 stopte kwamen daar nog dieren bij. We konden toen ook grond van mijn vader overnemen. Het wegvallen van het melkquotum zorgde ervoor dat we verder konden groeien en nu zitten we op een mooi aantal van 170 dieren.”

Twee keer bouwen

“In 2019 bouwden we een nieuwe stal met twee melkrobots, anderhalf jaar geleden is daar nog een derde robot bij gekomen. De melkprijs was toen goed en we hadden best wel wat jongvee aangehouden waar ik moeilijk afstand van kon nemen. Maar nu is het wel genoeg voor ons, we hoeven niet meer te groeien. Dat wil ook zeggen: bewust minder jongvee aanhouden. We proberen iets meer met witblauw te insemineren omdat we dan zelf de keuze niet moeten maken of we het kalf al dan niet aanhouden. Het is Wim die insemineert, maar ik maak wel de keuze van de stier.”
“Bij het bouwen van de nieuwe stal vonden we het belangrijk dat we makkelijk konden werken en dat de koeien veel comfort hebben. Met een stal is het zoals met een huis: eigenlijk moet je twee keer bouwen om het precies te hebben zoals jij wil. Toen Wim startte, zat hij nog met de ervaring van het ouderlijk bedrijf waar ze een bindstal hadden. We gingen wel hier en daar kijken, maar uiteindelijk hebben we toch zelf moeten ondervinden wat wij als boeren het liefst hebben. Zo hebben wij nu bijvoorbeeld ruime ligboxen met een beweeglijke schoftboom, zodat de koeien makkelijk kunnen gaan liggen en rechtstaan. Verder hebben we ook een heel grote strobox, met zand als ondergrond. In onze vorige stal was dat nog een rooster, en dit vinden wij toch beter. We hebben een voederaanschuifrobot en mestschuif. Bij de robots hebben wij een kleine melkput laten bouwen. Zo kunnen we eventuele behandelingen makkelijk uitvoeren. De keuze voor die melkrobots gebeurde trouwens ook heel doordacht. Uiteraard komen wij nog op ongeveer hetzelfde moment in de stal, maar er is nu toch iets meer flexibiliteit. Zowel Wim als ikzelf hebben nog bezigheden buiten het bedrijf en dan is dat toch handig. Wij werken nu veel makkelijker en de koeien hebben het ook beter.”

Samenwerken

“De taken zijn op ons bedrijf netjes verdeeld. ’s Ochtends ga ik de stal in om de koeien te zoeken die nog moeten worden gemolken. Wim voedert dan en ondertussen geef ik de kalveren melk. De boxen proper maken doen we samen. Insemineren doet Wim, maar ik ken de koeien beter, dus ik zoek voor hem de juiste koe al in de stal, want als je kan samenwerken gaan de zaken vaak vlotter. Verder zitten de veldwerkzaamheden bij Wim en de administratie bij mij, net zoals de kalfjes nummeren en klauwverzorging. Wim werkt nog in de bouw. Ik ben ook nog enkele maanden schepen in onze gemeente. Vroeger stond ik in het onderwijs. Misschien is het daarom wel dat onze zonen niet zo gedreven zijn om in het bedrijf te stappen als wat ik vaak zie bij andere boerenkinderen. Als het nodig is zullen zij altijd meehelpen, maar zij hebben ondervonden dat er ook iets is naast het boeren. Ik weet niet of ik het erg zou vinden als het bedrijf na ons zou stoppen. Dit werk kan je alleen doen als je er volledig achter staat. Bovendien wordt het er niet makkelijker op met de steeds strengere wetgeving. Voor mij is dit een manier van leven. Ik ben er in groot geworden en zou het niet kunnen missen. Maar ik begrijp dat dat niet voor iedereen is. Het belangrijkst is dat je kan doen wat je graag doet.”

Verse melk en softijs

“In 2005 zijn we gestart met de thuisverkoop van melk. Die loopt heel goed. Ik had nooit verwacht dat met name de jongeren daar zo gek op zouden zijn. De leerlingen van twee scholen fietsen hier voorbij en drinken blijkbaar net zo graag melk als frisdrank. Sinds de zomer van vorig jaar hebben we ons aanbod uitgebreid met softijs. Uiteraard is ook dat bij hen een voltreffer.”
 

Francken Melkvee CommVLO

Wim (49) en Sandra (47) Francken-Hoppenbrouwers, Eme (23) en Robbe (21)
Sector: Melkvee
Locatie: Kalmthout (Antwerpen)
 

Sandra Hoppenbrouwers