De studenten van het zevende specialisatiejaar ‘Veehouderij en landbouwteelten’ van het Technisch Instituut Sint-Isidorus, Broederschool Biotechnische van Sint-Niklaas, waren tijdens Agribex verantwoordelijk voor de verzorging van de runderen van het Belgisch witblauw ras die tentoongesteld werden. Zij waren dag en nacht in de weer zodat de dieren niets te kort kwamen. ‘Agribex achter de schermen’, het was een bijzondere ervaring!

“Het vraagt een groot verantwoordelijkheidsgevoel om deze waardevolle dieren – die permanent tentoongesteld werden – te verzorgen, voederen en bewaken”, zegt leraar veeteelt Carl Heyvaert. “Het is een hele eer dat wij met onze leerlingen deze post konden bemannen. De laatste editie van Agriflanders hebben we ook al ondersteuning kunnen geven bij de Vlaamse Rundveeteeltvereniging, maar nu hebben we het volle gewicht op onze schouders genomen bij de tentoongestelde dieren van het Belgisch Witblauw Stamboek. Als bestuurder van het Stamboek heb ik op een van de voorbereidende vergaderingen de vraag gekregen om met de leerlingen in te staan voor de verzorging en bewaking van de dieren op Agribex. Dat is nooit eerder gebeurd.” “Ik ben blij voor de leerlingen dat we dit hier kunnen doen”, haakt directeur Luc De Bock hierop in. “Deze inzet vraagt de gepaste voorbereiding en de nodige afspraken. Het Stamboek heeft een bijkomende verzekering afgesloten, bovenop de verzekering van de school. Deze dieren hebben een grote waarde en er zijn meerdere partijen in het spel, vandaar. Vanuit de school hebben wij deze opdracht ingekaderd in een projectweek, zoals wij een tweede projectweek zullen hebben met Pasen. Dan gaan we op stage op enkele Waalse varkens-, melkvee- en vleesveebedrijven.”

Op hotel
De zeven leerlingen van het zevende jaar ‘Veehouderij en landbouwteelten’ waren van de partij: Steven Smet, Geoffrey Geerts, Renaat Audenaert, Dimitri Van Parijs, Jeroen De Bock, Hans Jacobs en Jonas Polfliet. Onder hen vijf boerenzonen, maar de twee anderen hebben tijdens de stages ook al veel ervaring met dieren opgedaan. Hoe werden de ploegen samengesteld? Geoffrey Geerts: “We hebben de leerlingen ingedeeld op basis van rijbewijs, talenkennis en ervaring. In elke ploeg moest er iemand met een auto de verplaatsing kunnen doen naar Brussel, moest er iemand redelijk Frans kunnen om de instructies van de Waalse fokkers goed te kunnen verstaan en moest er voldoende ervaring zijn.”
De eerste equipe – met Steven, Jeroen en Dimitri – was present van maandag tot woensdagochtend. De tweede – met Geoffrey en Renaat – van woensdagochtend tot vrijdagochtend en de derde – met Hans en Jonas – van vrijdagochtend tot zondagavond. Tijdens hun shift werden de jongens afgelost door twee Waalse ‘professionele’ dierenverzorgers, die de hele week op post waren. Dan konden zij wat gaan rusten in het hotel op een paar stappen van paleis 11. De hotelkosten werden gedragen door het Stamboek.

Taken
De studenten hebben hier kampioenen en prijsdieren onder hun hoede die een grote waarde vertegenwoordigen, zowel financieel als emotioneel. Jeroen: “Van de eigenaars hebben wij het vertrouwen gekregen om hun dieren gedurende een kleine week op te passen en te verzorgen. Wij willen deze taak zo goed mogelijk volbrengen.” De eerste dieren kwamen hier al maandagnamiddag toe. Steven, Jeroen en Dimitri moesten nog mee de stand afwerken en de boxen instrooien. “Dan hebben we de dieren die toekwamen afgespoten, gewassen, verzorgd en gevoederd”, zegt Steven. “We moesten ’s morgens op tijd aan de taken beginnen, zo rond half 6, want tegen 8 uur moest heel de expositieruimte proper en uitgemest zijn en kwam de ontsmettingsdienst. Tegen dat de beurs openging, moest de stand netjes in orde zijn. Dag en nacht moesten we erop toezien dat de dieren zich niet meer zouden bevuilen en dus moesten we altijd klaar staan om de mest weg te halen. De hele nacht hielden we een oogje in het zeil.”
Dinsdag was de dag voor de professionelen. Op woensdag had de prijskamp voor de witblauwe dikbillen plaats. Dimitri: “De dag vóór de prijskamp moesten de dieren goed uitrusten en geregeld gaan liggen. Met de dieren die het nodig hadden, gingen we een rondje stappen om ze in vorm te houden en de spieren wat los te laten komen. Dat deden we vóór de opening van de beurs en ’s avonds. De voeding is belangrijk. Het rantsoen van de volwassen dieren moest aangepast worden volgens de vraag van de eigenaar. De kalveren moesten regelmatig melk krijgen of gaan zuigen.”
Tijdens ons bezoek waren Hans en Jonas van dienst. Zij waren druk in de weer met de verzorging van de dieren. Er valt altijd wel wat te doen. Met toestemming van de eigenaars mochten de studenten poseren met de machtige winnaar bij de stieren, Thorgal van ’t Kookshof. Met groot gemak en zeker van zijn stuk, leidde Hans deze kolos tot bij de stand van het Stamboek en bracht hem daarna netjes terug naar zijn box. Jonas was ondertussen al elders tussen de koeien aan het werk.

In het stro
“We hebben een grote verantwoordelijkheid maar voor ons is dit toch een fantastische ervaring”, zeiden de studenten in koor. “Hier staan 35 geselecteerde witblauwe dieren. Met al die dieren leren omgaan, met hun verschillende karakters, is goed om ervaring op te doen. Van de 35 dieren zijn er 8 eigendom van een Vlaamse veehouder en 27 van een Waalse. We hebben geregeld contact met de eigenaars, die elke dag wel eens komen kijken naar hun prijsbeest en instructies geven. Het is dan ook een enige gelegenheid om Frans te leren en te durven spreken. Dat gaat na een paar dagen al veel vlotter. Het is bovendien een hele belevenis om zo’n grote beurs te kunnen meemaken achter de schermen. Je ziet en leert veel zaken die anders verborgen blijven. Het is gewoon een andere wereld, ’s nachts. Stil is het hier nooit. Er loopt hier nog veel volk rond, bewakers en veehouders. Hier staan ook paarden en kleinvee. Er zijn deelnemers aan de prijskampen die hier al ’s avonds met hun dieren toekomen en hier bij hun dieren blijven slapen, in een slaapzak in het stro. Er hangt een sfeer van verbondenheid; het lijkt wel of de mensen ’s nachts veel aangenamer zijn.”

Luc Van Dijck