Enkele jonge varkenshouders van Groene Kring lieten op woensdag 16 december een vracht kleurrijke biggen los aan het Schumanplein in Brussel. De lege spaarvarkens stonden symbool voor de lege spaarpot van de jonge boeren.
De dierlijke sector verkeert in een ernstige economische crisis.

Enkele jonge varkenshouders van Groene Kring lieten op woensdag 16 december een vracht kleurrijke biggen los aan het Schumanplein in Brussel. De lege spaarvarkens stonden symbool voor de lege spaarpot van de jonge boeren.

De dierlijke sector verkeert in een ernstige economische crisis. Twee jaar geleden stonden we met Groene Kring aan het slachthuis van Anderlecht, om aan te kaarten hoe groot de verliezen zijn die de boeren leden. De oorzaak hiervan waren de erg hoge voederkosten, terwijl de vleesprijzen matig waren of zelfs daalden voor de producenten van varkens, vleesvee en braadkippen.

Vooral in de varkenssector is er sindsdien niet veel gebeurd. De voederkosten zijn gedaald, maar door de financiële crisis is de verkoopprijs van varkensvlees niet voldoende gestegen om de diepe gaten van twee jaar geleden weer op te vullen. Door het wantrouwen tussen banken en de euro die te duur is tegenover buitenlandse munten, ligt de export volledig aan diggelen. De uitvoer van varkensvlees is met vijftien procent gedaald in de eerste acht maanden van dit jaar. Intussen lopen alle varkenshouders volledig op hun tandvlees. Samen met hen beginnen ook toeleveranciers en andere schakels in de voedselketen het moeilijk te krijgen.
Volgens allerlei prognoses dreigt er in het voorjaar opnieuw een periode met hoge voederprijzen en lage verkoopprijzen aan te komen. Dit zou voor vele bedrijven wel eens de druppel kunnen worden die de emmer doet overlopen. Alle middelen die voorradig zijn om de markt weer op gang te trekken, zijn dus broodnodig. Vanuit verschillende hoeken in de EU vraagt men al geruime tijd naar exportrestituties voor vers en bevroren varkensvlees. Deze exportsteun kan de handel naar buiten de EU weer op gang trekken.
Toch blijven de Europese landbouwministers halsstarrig weigeren om deze vorm van marktondersteuning toe te passen. Om hun weigering te verantwoorden, gebruikt Europa modellen om de marge in de varkenshouderij te berekenen. Die tonen volgens hen aan dat de situatie nog niet slecht genoeg is. Ze baseren zich hiervoor wel op een kostprijs die onrealistisch laag is. We zijn in de Vlaamse varkenshouderij kampioen in werkefficiëntie en kostenbesparing, en toch komen we in de realiteit aan een veel hogere kostprijs – zonder zelfs nog enige vergoeding voor onze arbeid aan te rekenen.
Voor een startende jonge varkenshouders ligt het zelfs nog een stukje moeilijker, want hij heeft fors geïnvesteerd in de overname van een bedrijf. Hij moet zijn dieren, voorraden en gebouwen aankopen. Enige vernieuwing of uitbreiding zijn daarbij meestal noodzakelijk. En om varkens te mogen produceren, zijn er productierechten nodig. Dit maakt de kostprijs voor de jonge varkenshouder nog een stukje hoger dan het gemiddelde in Vlaanderen. Bovendien heeft hij nog geen spaarvarken op zijn kast.

Vlaanderen trekt aan de kar
De actie kon rekenen op heel wat persbelangstelling en ook minster van Landbouw Kris Peeters kwam even op bezoek om te vertellen dat Vlaanderen al meer dan eens mee aan de kar heeft getrokken om die exportsteun te bekomen.
Groene Kring wil met deze actie de Europese leiders, de publieke opinie en alle varkenshouders wakker schudden. We moeten er samen iets aan doen, want zo kan het niet blijven duren.

– Joachim Kerckhove, Groene Kring